ถสร้างความอบอุ่นให้ได้มากเท่าไร
แต่แน่นอน สาเหตุของความหนาวเหน็บนี้อาจจะมาจากอาจารย์เซียนจากยอดเขาซั่งเต๋อที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ก็เป็นได้
สีหน้าของอาจารย์เซียนจากยอดเขาซั่งเต๋อผู้นั้นเย็นชายิ่งนัก คล้ายกับบ่อน้ำที่ใกล้จับตัวเป็นน้ำแข็ง
อาจารย์เซียนท่านนี้ชื่อต้วนเหลียนเถียน ว่ากันว่าวิธีการสืบสวนของเขารับมือด้วยยากที่สุด
เขามองดูใบหน้าอันไร้เดียงสาของหลิ่วสือซุ่ย ก่อนจะเผยรอยยิ้มแปลกๆ ออกมา “ในคืนนั้น เจ้ามิได้อยู่ที่ห้องของเจ้า เช่นนั้นเจ้าไปที่ไหน?”
ครั้นได้ยินคำถามนี้ หลิ่วสือซุ่ยนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่
ในคืนนั้น อาจารย์อาจั่วแห่งยอดเขาปี้หูถูกคนสังหาร ศพของเขาถูกพบอยู่ข้างลำธารสายหนึ่ง
ในคืนนั้น หลิ่วสือซุ่ยออกจากถ้ำ แอบไปหาจิ๋งจิ่ว แต่ผลปรากฏว่าจิ๋งจิ่วไม่อยู่
วันที่สอง เขาก็รู้แล้วว่าผู้ที่สังหารอาจารย์จั่วผู้นั้นคือจิ๋งจิ่ว เพราะจิ๋งจิ่วเป็นคนบอกเขาเอง
“เพราะฝึกกระบี่ไม่ราบรื่น จิตใจไม่สงบ ข้าก็เลยออกไปเดินๆ ขอรับ”
หลิ่วสือซุ่ยมองดูน้ำค้างแข็งที่จับตัวอยู่บนก้อนอิฐพลางกล่าว
ต้วนเหลียนเถียนจ้องมองดวงตาของเขา กล่าวว่า “มีคนยืนยันได้ไหม?”
หลิ่วสือซุ่ยเงยหน้าขึ้นมา กล่าวว่า “ไม่ทราบขอรับ คิดว่าน่าจะมีคนเห็นข้า”
ต้วนเหลียนเถียนหรี่ตาเล็กน้อย กล่าวว่า “เจ้าไปที่ใด?”
หลิ่วสือซุ่ยกล่าว “เดินไปเรื่อยๆ ไม่มีทิศทาง”
ต้วนเหลียนเถียนกล่าว “เจ้ารู้ใช่ไหมว่าแบบนี้มันไม่สามารถล้างข้อสงสัยได้?”
หล
