้าผา มีศาลาสองสามแห่งปรากฏขึ้นมาลางๆ
จิ๋งจิ่วหยุดฝีเท้า นวดเฟ้นใบหน้า
จากด้านล่างเดินมาถึงที่นี่ ชนเจตน์กระบี่จำนวนมากขนาดนั้นจนแตก แม้นจะเป็นเขา ใบหน้าก็ยังเกิดความรู้สึกชา
ชุดเขาของเขามีความพิเศษยิ่งนัก น้ำไฟมิอาจกล้ำกราย สามารถต้านทานกระบี่บิน แต่ในเวลานี้กลับฉีกขาดจนไม่เหลือสภาพเดิม
เศษผ้าหลายสิบเส้นพาดแขวนอยู่บนตัวเขา เผยให้เห็นร่างกายที่ขาวปานหยกขาว ดูทุลักทุเลยิ่งนัก
บริเวณหน้าผาพลันมีเสียงลมสะอึกสะอื้นมิหยุด ฟังดูเศร้าโศกเสียใจ คล้ายภูตผีกำลังร่ำไห้
เพลิงวิญญาณอันเยือกเย็นหลายสิบดวงลอยออกมาจากรอยแตกบนหน้าผาที่อยู่ข้างหน้า จากนั้นค่อยๆ รวมตัวกันกลายเป็นใบหน้าที่ดูอัปลักษณ์และดุร้าย ดูแล้วค่อนข้างน่าหวาดกลัว
“มิน่าตอนนั้นมั่วฉือถึงได้ฉายาว่าวิญญาณแห่งหมิง น่าเกลียดจริงด้วย”
จิ๋งจิ่วมองดูวิญญาณแห่งหมิงที่ปล่อยกลิ่นอายอันน่าหวาดกลัวออกมา พลางส่ายหน้า
หลายปีก่อน นักพรตไท่ผิงเก็บตัวบำเพ็ญเพียร ผู้บำเพ็ญเพียรของราชวงศ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์และแคว้นเสวี่ยทำศึกกันบนที่ราบหิมะหลานหลิง
เจ้าสำนักพาผู้นำแห่งวิถีกระบี่ของยอดเขาทั้งเก้าเข้าโรมรันช่วยเหลือ ในสำนักชิงซานเหลือเพียงศิษย์ธรรมดาคอยคุ้มกัน
ในเวลานี้นั้นเอง ทางเจวี่ยนเหลียนเหรินได้ทำข้อมูลที่สำคัญยิ่งหลุดรั่วออกไป ข้อมูลเหล่านั้นตกอยู่ในมือหมิงซือ
หมิงซือผู้นี้พาลูกน้องเข้ามาในยอดเขาทั้งเก้าผ่านทางรูรั่วบนข่ายพลังชิงซานที่บันทึกเอาไ