ว้ในข้อมูล โดยคิดจะชิงของบางอย่างไป
พวกเขาคิดไม่ถึงว่าของสิ่งนั้นจะมิได้อยู่ในคุกกระบี่บนยอดเขาซั่งเต๋อ หากแต่อยู่บนยอดเขาเสินม่อ
หมิงซือคำนวณดูแล้ว คิดว่าจิ่งหยางน่าจะเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ โอกาสนี้จึงมิอาจปล่อยให้หลุดมือไปได้
ชั่วชีวิตของจิ่งหยาง เวลาส่วนใหญ่จะเก็บตัวบำเพ็ญเพียร ด้วยเหตุนี้เขาจึงมิได้คำนวณผิดพลาด
แต่หมิงซือคิดไม่ถึงว่าในตอนที่พวกเขาเหยียบเข้ามาในชิงซาน ผู้พิทักษ์ทั้งสี่ได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกัน ดังนั้นจิ่งหยางจึงออกมาจากการเก็บตัว
เมื่อเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งของเผ่าหมิงเหล่านั้น จิ่งหยางใช้เพียงหนึ่งกระบี่ก็สังหารจนสิ้น
หมิงซือเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส จนเกือบหนีออกมาไม่ได้
เนื่องจากเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความลับบางอย่างของชิงซาน และเกี่ยวข้องกับเจวี่ยนเหลียนเหริน ดังนั้นมันจึงถูกเก็บไว้เป็นความลับสุดยอด
ทางเผ่าหมิงเองก็ย่อมไม่มีทางป่าวประกาศความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ออกมา ดังนั้นจนถึงตอนนี้จึงมีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้
หลังเจ้าสำนักชิงซานกลับมา เขารู้สึกว่าควรเก็บกวาดเศษซากเพลิงวิญญาณเสียหน่อย อย่างน้อยก็ควรจัดการกับซากศพที่นอนเกลื่อนกลาดอยู่บนยอดเขาเสินม่อ
จิ่งหยางรู้สึกยุ่งยาก ยอดเขาเสินม่อไม่มีลูกศิษย์ และไม่มีแขกมาเยือน เหตุใดต้องทำให้วุ่นวายด้วย
ดังนั้นซากศพของเผ่าหมิงเหล่านั้นจึงกระจัดกระจายอยู่บนหน้าผาอย่างนั้น ถูกลมฝนชะล้างนานวันเข้าก็แปรเปลี่ยนเป็นโครงกระดูก จ
