ลัน และจบลงอย่างรวดเร็ว
บนผิวน้ำมีเส้นสีขาวสองเส้น
ลำแสงกระบี่สองสายส่องสว่างหน้าผา จากนั้นพลันหายไป
กระบี่บินของหลิ่วสือซุ่ยหยุดอยู่ตรงหน้าหลินอิงเหลียง ห่างจากหว่างคิ้วเขาสามนิ้ว
กระบี่ของหลินอิงเหลียงเองก็หยุดอยู่ตรงหน้าหลิ่วสือซุ่ย ห่างประมาณหนึ่งฉื่อ
กระบี่บินสองเล่มดูคล้ายหยุดพร้อมกัน แต่ในสายตาของยอดฝีมือแห่งวิถีกระบี่ที่อยู่บนหน้าผาเหล่านั้น ความจริงแล้วกระบี่ทั้งสองเล่มแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด
กระบี่ของหลิ่วสือซุ่ยรวดเร็วกว่าของอีกฝ่ายมากกว่าเสี้ยววินาที
ในเวลาปกติ เวลาเสี้ยววินาทีนั้นเป็นเวลาที่ไม่ถึงชั่วพริบตา ชายังมิทันเย็น กลิ่นหอมยังมิทันจางหาย
แต่ในการเปรียบกระบี่ เวลาเสี้ยววินาทีนั้นเพียงพอจะใช้ตัดสินแพ้ชนะ หรือแม้กระทั่งความเป็นความตาย
ยิ่งไปกว่านั้นกระบี่ของหลิ่วสือซุ่ยอยู่ใกล้กว่ากระบี่ของหลินอิงเหลียง
……
……
“จบแล้วหรือ?”
สาวน้อยจากสำนักเสวียนหลิงมองดูภาพบนลำธาร ดวงตาเบิกโพลงพลางกล่าว
นางมักจะเห็นเหล่าศิษย์พี่ในสำนักประลองกันอยู่ในสำนักบ่อยครั้ง หากทั้งสองฝ่ายมีสภาวะทัดเทียมกัน ก็มักต้องสู้กันอยู่นาน บางคราวอาจสู้กันแต่เช้าตรู่จนถึงพระอาทิตย์ตกดินก็ยังมิอาจตัดสินแพ้ชนะได้
ใครจะไปคิดบ้างว่าการประลองของศิษย์ร่วมสำนักของชิงซานจะเรียบง่ายเพียงนี้ จะรวดเร็วเพียงนี้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด…มันก็ดูน่าเบื่อจริงๆ นั่นแหละ
หญิงสาวที่แต่งงานแล้วผู้นั้นกล่าวว่า “แต่ไรมา สำนักชิง
