ถหลบกระบี่ของหลิ่วสือซุ่ยได้หรือไม่?”
ครั้นคิดถึงกระบี่บินที่ไร้ซึ่งซุ่มเสียงนั้น สาวน้อยพลันส่งเสียงเหอะออกมาในลำคอ กล่าวว่า “ต่อให้หลบมิได้ แต่ข้าก็สามารถวางค่ายกลกระดิ่งวิญญาณล่วงหน้าได้ กระบี่ของเขาจะแทงเข้ามาได้อย่างไร?”
หญิงสาวที่แต่งงานแล้วกล่าว “หากพวกเจ้ากำลังสนทนาเล่นกันอยู่ หรือไม่ก็อยู่ในโรงน้ำชาที่มีโต๊ะเพียงไม่กี่ตัวคั่นกลางเอาไว้ ทันใดนั้นเขาพลันโจมตี หรือเจ้าคิดว่าเจ้ายังจะตั้งค่ายกลได้ทัน?”
สาวน้อยนึกภาพตามที่อาจารย์อากล่าว ไม่รู้เหตุใด จู่ๆ นางพลันรู้สึกเย็นยะเยือก ก่อนจะกัดฟันพลางกล่าว “เช่นนั้นข้าก็จะอยู่ห่างเขาออกไป กระบี่บินของเจ้านั้นอย่างมากก็สามารถโจมตีได้สิบกว่าจ้าง…ข้าจะตั้งค่ายกลกระดิ่งวิญญาณเอาไว้นอกระยะสิบจ้าง ไม่สิ นอกระยะยี่สิบจ้าง กว่ากระบี่บินของเขาจะโจมตีเข้ามา ข้าก็หยิบยืมพลังวิญญาณในธรรมชาติมาได้มากพอ จากนั้นก็สังหารเขาซะ!”
หญิงสาวที่แต่งงานแล้วยิ้มๆ มิกล่าวกระไรอีก แต่ภายในใจกลับครุ่นคิด หากเจ้าเผชิญหน้ากับศิษย์ชิงซานที่บรรลุสภาวะขั้นสมความนึกคิด สามารถใช้กระบี่บินสังหารคนได้ที่ระยะร้อยจ้าง แล้วแบบนั้นเจ้าจะรับมืออย่างไร? หรือมากไปกว่านั้น เหล่ายอดคนที่บรรลุสภาวะขั้นแหวกทะเลของสำนักชิงซานเหล่านั้นสามารถใช้กระบี่บินสังหารคนที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้ เจ้าจะป้องกันได้อย่างไร แล้วหากอีกฝ่ายบรรลุขั้นทะลวงสวรรค์เล่า?
หรือวันๆ เจ้าจะเอาแต่ซ่อนตัวอยู่ใ
