งจะเสร็จการฝึกฝนอันยากลำบากบนยอดเขามา ถึงได้มาหาจิ๋งจิ่ว?
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ นางกำลังพูดคุยกับจิ๋งจิ่วอยู่จริงๆ
หรือว่าจิ๋งจิ่วจะมีอะไรที่ยอดเยี่ยมอยู่จริงๆ?
เมื่อหลายวันก่อน การเข้าไปในเมฆบนยอดเขากระบี่ของเขาได้สร้างความตกตะลึงให้กับหลายคน แต่สุดท้ายเขาก็เอากระบี่ลงมาไม่ได้ ไม่ถือว่ายอดเยี่ยมอะไร
“ในช่วงสองปีกว่านี้ไม่เคยเห็นศิษย์พี่จิ๋งทำอะไร แต่ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลาสำคัญ เขามักจะทำเรื่องที่น่าตกตะลึงอยู่เสมอ ช่างแอบซ่อนความสามารถเอาไว้จริงๆ”
ชายหนุ่มแซ่หยวนจากจังหวัดเล่อหลางมองดูภาพที่อยู่ฝั่งตรงข้าม พลางกล่าวอย่างอิจฉา
ในเวลานี้มีใครบ้างไม่อิจฉาจิ๋งจิ่ว?
“หรือว่าศิษย์พี่ใหญ่ก็เป็นคนธรรมดา?”
นี่ลูกศิษย์คนหนึ่งกล่าวขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ
ทุกคนถามหมายความว่าอย่างไร
ลูกศิษย์คนนั้นยกมือขึ้นมาวาดบนใบหน้า
ทุกคนจึงเข้าใจความหมายของเขา ก่อนจะพากันหัวร่อพลางด่าทอขึ้นมา
“ข้ารู้แล้ว!” เซวียหย่งเกอพลันโบกไม้โบกมือขึ้นมา พลางกล่าวอย่างขุ่นเคืองว่า “ทุกวันจิ๋งจิ่วจะต้องแอบไปฝึกวิชาในตอนกลางคืน แล้วก็มานอนกลางวันเป็นแน่ เสแสร้งทำเป็นไม่เดือดเนื้อร้อนใจ มิเช่นนั้นเหตุใดจึงเดินเข้าในเมฆของยอดเขากระบี่ได้ ทั้งยังรู้จักกับศิษย์พี่ใหญ่ด้วย ข้าเคยเห็นคนแบบนี้มามากตอนที่อยู่ในโรงเรียนในเมือง! ไอพวกจอมปลอม!”
……
……
ในสายตาของศิษย์ร่วมสำนักที่อยู่ริมฝั่งตรงข้ามของลำธาร จิ๋งจิ่วนั้นเป็นคนที่น่าอิจฉา
