ๆ ทิ้งเอาไว้ ดังนั้นพวกเจ้าต้องระมัดระวังกิริยามารยาทในตอนที่ค้นหากระบี่ ห้ามตะโกนวิ่งเล่นเด็ดขาด แน่นอนว่าที่นี่ยังมีกระบี่ไร้นายอีกจำนวนมาก ไม่ว่าพวกเจ้าจะเจอกระบี่อะไร ขอเพียงทำให้มันตอบรับการเรียกของเจ้าได้ ก็ถือว่าสำเร็จ ถ้าหลงทางหรือพลัดตกได้รับบาดเจ็บ หรือมีเรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ขอเพียงบีบป้ายกระบี่นี้ให้แตก ก็จะมีคนไปช่วยเจ้า”
ลูกศิษย์คนหนึ่งมองขึ้นไปยังหน้าผาเหล่านั้น กล่าวว่า “ง่ายแค่นี้หรือ?”
หลังผ่านการบำเพ็ญเพียรฝึกฝนร่างกายมาตอนที่เป็นศิษย์นอกสำนัก ร่างกายของศิษย์ในสำนักเหล่านี้ก็แข็งแกร่งว่าคนธรรมดามาก กระโดดเบาๆ ก็ไปได้ไกลหลายจ้าง ความอดทดเองก็มากเป็นพิเศษ
เขาครุ่นคิดว่ายอดเขากระบี่แม้นสูงชัน แต่อย่างไรก็สามารถปีนขึ้นไปได้ เจตน์กระบี่แม้นรุนแรง ก็สามารถใช้แรงใจความมุ่งมั่นในการยืนหยัดสู้ได้ ขอเพียงไม่เข้าไปในส่วนที่มีเมฆปกคลุมอยู่ เขามั่นใจว่าตนเองจะสามารถเคลื่อนไหวไปมาได้โดยมิเป็นปัญหา
ผู้ดูแลของยอดเขาอวิ๋นสิงผู้นั้นมิกล่าวกระไร หากแต่มองดูลูกศิษย์ผู้นั้น มุมปากยกขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มเล็กๆ ที่ยากจะสังเกตเห็น
ลูกศิษย์ที่สามารถเข้ามาบำเพ็ญเพียรในสำนักได้ล้วนแต่เป็นคนหนุ่มสาวที่ชาญฉลาด ครั้นเห็นรอยยิ้มนี้ มีหรือจะไม่เข้าใจ
ลูกศิษย์คนนั้นใบหน้าขาวซีดเล็กน้อย โค้งคำนับพลางกล่าวว่า “ขอศิษย์พี่ได้โปรดชี้แนะด้วย”
ผู้ดูแลนอกสำนักของชิงซานล้วนแต่เป็นลูกศิษย์ที่ไม่สามาร
