ถบรรลุสภาวะรักษาจิตได้ ผู้ดูแลในยอดเขาทั้งเก้าคือลูกศิษย์ที่ไม่ได้ถูกเลือกในงานชุมนุมเฉิงเจี้ยน การที่ขานเรียกพวกเขาศิษย์พี่มันก็เป็นเรื่องที่สมควร
“พวกเจ้ายังอยู่แค่ขั้นรักษาจิต ไม่มีหวังที่จะหากระบี่ได้ เข้าสู่ขั้นปัญญาเห็นแจ้งก่อนค่อยว่ากันใหม่”
ผู้ดูแลของยอดเขาอวิ๋นสิงคนนั้นกล่าวว่า “ต่อให้พวกเจ้าหากระบี่พบ แล้วกระบี่นั้นจะตามเจ้าหรือเปล่า? ในโลกปุถุชนมีชายหนุ่มหญิงสาวที่ลุ่มหลงในความรักมากมายขนาดนั้น นั่นเพราะเหตุใด”
มีลูกศิษย์ถามขึ้นมาว่า “ต้องใช้เวลาประมาณเท่าไร พวกเราถึงจะเอากระบี่ได้สำเร็จ?”
“ลูกศิษย์ธรรมดาต้องใช้เวลาสามปีถึงจะสามารถมีกระบี่ของตัวเองได้ ลูกศิษย์ที่มีพรสวรรค์ มีสติปัญญาและโชคอาจจะใช้เวลาเร็วกว่านั้นหน่อย”
ผู้ดูแลแห่งยอดเขาอวิ๋นสิงชี้ไปยังยอดเขากระบี่ที่อยู่ในหมู่เมฆ พลางกล่าว “ศิษย์น้องเจ้าใช้เวลาสามเดือน พวกเจ้าต้องใช้เวลาเท่าไรก็คิดเอาเองแล้วกัน”
ครั้นพูดจบ เขาก็เดินกลับไปยังหอที่อยู่ด้านล่างยอดเขา ปล่อยลูกศิษย์หนุ่มสาวสิบกว่าคนเอาไว้ที่นี่
ลูกศิษย์สิบกว่าคนสบตากันมิกล่าวกระไร ภายในใจครุ่นคิดหลังจากนี้ควรทำอย่างไรดี?
เจ้าล่าเยวี่ยเป็นคนที่อัจฉริยะที่สุดในบรรดาศิษย์รุ่นที่สาม แล้วก็เป็นต้นแบบของศิษย์ธรรมดาเหล่านี้ด้วย ถ้ากระทั่งนางยังใช้เวลาสามเดือน เช่นนั้นพวกเขาก็ยิ่งมิต้องคิดเลย
ยิ่งไปกว่านั้นผู้ดูแลคนนี้ยังพูดเอาไว้ชัดเจน ด้วยสภาวะรักษาจิตของพวกเขาในเว