ีมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้มั่นใจว่าการสืบทอดจะไม่ขาดช่วง ทั้งยังสามารถสร้างชื่อเสียงให้ขจรขจาย แต่ละยอดเขาจึงมักเตรียมการไว้ก่อนล่วงหน้า คอยหาลูกศิษย์ที่มีพรสวรรค์และให้การช่วยเหลือ หรือบางครั้งก็แอบถ่ายทอดเคล็ดวิชาให้ เมื่อมีความสัมพันธ์ล่วงหน้าเช่นนี้ ในงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนในภายภาคหน้าก็จะชิงคนได้ง่าย
ศิษย์หลานอัจฉริยะแซ่จัวที่เก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่บนยอดเขาเทียนกวงในเวลานี้ก็ได้รับแผ่นป้ายหยกมาจากเจ้าสำนักตั้งแต่อายุหกขวบแล้ว
เหล่าศิษย์หนุ่มสาวที่อยู่บนยอดเขาเหลี่ยงว่างก็ได้รับการติดต่อจากยอดเขาแต่ละยอดเอาไว้ก่อนที่จะผ่านประตูเข้าสู่สำนัก ส่วนเจ้าล่าเยวี่ยนั้นถูกคนของสำนักชิงซานคอยคุ้มครองปกป้องตั้งแต่ยังมิลืมตาดูโลก กระทั่งอายุสิบสองปีจึงถูกพาตัวเข้าสำนัก เพียงแต่มีอยู่ปัญหาหนึ่ง นั่นคือจนถึงตอนนี้ก็ยังมิมีผู้ได้ล่วงรู้ว่าเจ้าล่าเยวี่ยถูกยอดเขาไหนพบตัวเข้า บางทีปริศนานี้คงต้องรอให้ถึงงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนที่จะจัดขึ้นในอีกหนึ่งปีหลังจากนี้ถึงจะคลี่คลาย
แต่แน่นอน เนื่องเพราะกฎเกณฑ์ของสำนักชิงซาน มาตรแม้นเตรียมตัวไว้ล่วงหน้า ยอดเขาแต่ละยอดก็มิแน่ว่าจะชิงตัวศิษย์ที่ตนหมายปองไว้ได้ แต่ถึงอย่างไรมันก็ย่อมต้องดีกว่าการไม่เตรียมตัวไว้เลย
คำพูดที่ฉือเยี่ยนกล่าวมาก็ตั้งอยู่บนการวิเคราะห์นี้ เพียงแต่เขายังรู้สึกสงสัยใคร่รู้ เหตุใดหลังจากเจ้ายอดเขาชิงหรงกล่าวเช่นนั้น ศิษย์พี่ถึงมิกล่าวกระไร หรือ
