ปีมานี้แล้วก็เรื่องที่นางทำเพื่อเขามามากมายสักหน่อยไม่ได้หรือ อย่างน้อยเขาก็ยังไม่ได้แต่งงานไม่ใช่หรืออย่างไร แต่ครั้งนี้นางถูกลิขิตมาให้ผิดหวัง
“ข้าไม่โกรธ” ถังเช่าพูด “เจ้าไม่ได้ทำได้ไม่ดี แต่ที่คว้าเอาไว้ไม่ได้เพราะคู่ต่อสู้แข็งแกร่งเกินไป” หัวใจของเวินซิ่วอี๋จมดิ่งเมื่อนึกถึงศัตรูที่เขาเอ่ยถึง…
“หลายปีมานี้เจ้าทำเรื่องมากมายเพื่อตระกูลถัง มีความดีความชอบที่พยายามอย่างหนัก หากพูดถึงเรื่องนี้เป็นตระกูลถังที่ให้เจ้าน้อยเกินไปตอบแทนความพยายามของเจ้าไม่มากพอ”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดท่านยัง…”
“เพราะเรื่องนี้มันคนละเรื่องกัน” ถังเช่ามองนางอย่างสงบ “สิ่งที่เจ้าต้องการข้าให้ไม่ได้ และไม่สามารถให้ได้ ข้าไม่อยากโกหกเจ้า” เวินซิ่วอี๋พยายามหาร่องรอยเล่นตลกบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง แต่ไม่เลย…เขาจริงจังยิ่งนัก
ศิษย์พี่ไม่เคยพูดกับนางอย่างจริงจังเช่นนี้มาก่อนเขาไม่ให้ที่ว่างให้นางได้จินตนาการเลย เวินซิ่วอี๋ไม่เคยรู้สึกชัดเจนเท่านี้มาก่อนสิ่งที่นางต้องการนางไม่มีทางได้ ไม่มีโอกาสเลยสักนิดก็ไม่มี…
เขาไม่แม้แต่ปล่อยให้นางหลบหนี แต่บังคับให้นางยอมรับความจริงนี้ แต่นางจะรับได้ได้อย่างไร…
เวินซิ่วอี๋ร้องไห้ แต่ถึงนา
