เพราะได้รับแรงกระตุ้นอย่างรุนแรง
ถังเช่าหัวเราะเยาะตนเอง “พอได้พบท่านแม่ข้าถึงได้รู้ว่าเป็นข้าที่รักนางอยู่ฝ่ายเดียว นางเกลียดข้า…ไม่รักข้าแล้วจะทำอย่างไรได้ ข้าหลอกตัวเองไปก็ไม่มีประโยชน์ ดังนั้นข้าจึงไม่ตามใจซิ่วอี๋ไม่อยากให้นางเสียใจ นางจะอารมณ์เสียก็ตามใจนาง แต่การปล่อยให้นางจมอยู่แต่จินตนาการที่ไม่เป็นจริงต่างหากยิ่งทำร้ายนางมากขึ้น”
“คุณชายรอง” ฉือชิ่งอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านให้โอกาสนางไม่ได้จริงๆ หรือ ฮูหยินผู้เฒ่าบอกแล้วว่าหากท่านชอบผู้ใด นางไม่สนใจชาติกำเนิด ท่านแต่งงานกับเหล่าคุณหนูในห้องหอพวกนั้นก็ไร้ซึ่งความรักเช่นกัน เหตุใดท่านถึงไม่แต่งงานกับซิ่วอี๋ล่ะ อย่างน้อยท่านกับนางก็เป็นเพื่อนกันมาหลายปี และซิ่วอี๋เองก็ชอบพอท่านเพียงนั้น”
ถังเช่าส่ายหน้า “เพราะเหตุนี้แหละข้าถึงแต่งงานกับนางไม่ได้ แม้ข้าแต่งงานกับคุณหนูในห้องหอพวกนั้นโดยปราศจากความรักข้าก็ไม่สามารถแต่งงานกับนางได้”
“เพราะอะไรขอรับ” ถังเช่าก้มหน้ามองลายเส้นที่ซับซ้อนบนฝ่ามือของตนเอง
“มนุษย์นั้นโลภ เพราะความรักจึงต้องการมากขึ้น และเพราะความรักอันลึกซึ้งของซิ่วอี๋ ข้าจึงไม่อยากให้นางปกป้องความรักที่ไร้ซึ่งความหวังจนในที่สุดกล
