ยวตัวไปด้านหลัง “คุณชายรอง ท่านยังไม่ปรากฏตัวอีก แม่นางซิ่วอี๋จะโกรธตายอยู่แล้วนะ” ถังเช่าถอนหายใจแล้วเดินออกมาจากกำแพง
“ศิษย์พี่!” เวินซิ่วอี๋เห็นเขา ตอนแรกก็มีความสุข แต่หลังจากนั้นก็น้อยใจ
ถังเช่ายิ้มให้นางแล้วหมุนตัวกลับมา “คุณหนูเจ็ด ซิ่วอี๋มีความคิดไร้เดียงสา ท่านอย่าล้อเลียนนางเลย”
หมิงเวยยิ้มกึ่งประชดประชัน “แน่นอนว่าความรักทำให้โลกกลายเป็นสีชมพู คุณหนูเวินเป็นเช่นนี้ในสายตาของคุณชายรองนางดูไร้เดียงสา โลกนี้คงไม่มีคนที่มีความรู้สึกที่ลึกซึ้งแล้วเจ้าค่ะ”
“ท่านหมายความว่าอะไร” การมาของถังเช่าทำเอาเวินซิ่วอี๋แข็งทื่อ นางอยากจะบีบคออีกฝ่ายแล้วตะคอกใส่ “คิดเห็นอย่างไรกับข้าก็บอกไปตรงๆ ทำเป็นด่าคนนี้ แต่ความจริงด่าคนนั้นเพื่ออะไรกัน”
หมิงเวยไหวไหล่ “ข้าจะไปกล้ามีความเห็นกับท่านได้อย่างไร! ตอนนี้คุณหนูเวินมีคนคอยสนับสนุนอยู่ ข้าทำได้เพียงหลีกเลี่ยงปัญหาปิดปากไม่พูดอะไร!” พูดจบนางก็ทำท่าปิดปากจริงๆ
เวินซิ่วอี๋โกรธนางหันหลังกลับไปพูดว่า “ศิษย์พี่ดูนางสิ สตรีผู้นี้เป็นเช่นนี้ รีบไล่นางออกไปดีหรือไม่ หากปล่อยให้นางอยู่ต่อ ผู้ใดจะรู้ว่านางจะก่อเรื่องอะไรอีก! ”
“อ้อ อ้อนเป็นด้วย หากเป็นคุณหน
