าไม่เหมือนกับคุณหนูเหลียง” หมิงเวยพูดขึ้นราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ “นิสัยของคุณหนูเหลียงแข็งกร้าวกว่า หากเปลี่ยนเป็นข้าที่ชอบนายท่านสิบ ข้าจะไม่เสียสละเขาอย่างเด็ดขาด”
“งั้นหรือ” ถังเช่าตอบเสียงเบาเห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยมั่นใจ หมิงเวยหยิบดอกเก๊กฮวยแห้งดอกหนึ่งใส่ลงในถ้วย น้ำในถ้วยถูกพักไว้ชั่วขณะหนึ่งจนเหลือเพียงแต่ไออุ่น นางเอื้อมมือไปวางบนถ้วยชาให้พอเห็นควันลอยออกมา และในช่วงเวลาที่ควันสลายหายไป ดอกเก๊กฮวยก็เบ่งบานออกราวกับมีชีวิตท่ามกลางสายตาของพวกเขา
นางพูดด้วยรอยยิ้มว่า “วรยุทธ์ของข้าฟื้นฟูกลับมาแล้ว หากข้าตัดสินใจจริง ผู้ใดจะรั้งข้าได้” เป็นคำพูดที่ฟังดูเย่อหยิ่งมาก
ถังเช่าหันไปหานักพรตจิน นักพรตจินเบะปากด้วยท่าทีเหมือนคนไร้ทางเลือก
หมิงเวยพูดอีกว่า “เพียงแต่ในจวนตระกูลถังมียอดฝีมือมากมาย หากถึงขั้นที่ต้องแตกหักจนส่งผลเสียกันทั้งสองฝ่ายคงไม่ดีอย่างไรเสียข้าก็ต้องกลับไปแต่งงานเจ้าค่ะ”
พอนางพูดคำว่าแต่งงาน ถังเช่าก็อดนึกถึงคำพูดของคุณหนูเหลียงไม่ได้
“ท่านเป็นคู่หมั้นของเยวี่ยอ๋องแห่งแคว้นฉีหรือ”
“ใช่เจ้าค่ะ!”
“ท่านต้องการช่วยเขาขึ้นครองบัลลังก์งั้นหรือ”
“แน่นอน ข้าบอกไปแล้วว่า
