ข้าไม่เหมือนกับคุณหนูเหลียงเพื่อเป้าหมายแล้วนางสามารถสละคนที่รักได้ แต่หากข้ารักผู้ใดแน่นอนว่าต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่เขา เพราะฉะนั้นข้าจะไม่เอาตัวเองไปเสี่ยงง่ายๆ หากเกิดอะไรขึ้นมาเขาก็คงเสียใจ”
เมื่อนางพูดเช่นนี้แววตาของนางอ่อนแสงลง ในที่สุดนางก็มีท่าทางอย่างที่เด็กสาวควรจะมี ถังเช่าอดนึกถึงท่าทางของนางตอนอยู่บนหลังคาเมื่อหนึ่งชั่วยามก่อนไม่ได้ สายตาที่มองต่ำลงมาจากที่สูงทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม แต่ตอนนี้แววตา และรอยยิ้มของนางอ่อนโยนราวกับน้ำใสในฤดูใบไม้ผลิ
ถังเช่าไม่ได้พูดเป็นเวลานานนักพรตจินรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ได้ยินเขาพูดออกไปว่า “เพราะฉะนั้นคุณหนูเจ็ดอยากให้ตระกูลถังปล่อยท่านไปหรือ”
หมิงเวยยิ้ม “ไม่เจ้าค่ะ”
นางเงยหน้ามองถังเช่า และพูดอย่างชัดเจนว่า “ตรงกันข้าม ข้าอยากอยู่ที่จวนตระกูลถังสักระยะหนึ่ง”
…………
หลังจากที่ถังเช่าจากไปจี้เสียวอู่ก็กระซิบถามนางเสียงเบา “เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ตอนนี้ร่างกายของพวกเราสองคนฟื้นฟูแล้วหากคิดจะหนีไปจริงๆ อาจต้องจ่ายค่าตอบแทนเล็กน้อย แต่เจ้าไม่ไป แต่คิดจะอยู่ต่อเนี่ยนะ”
“ขอโทษด้วยเจ้าค่ะพี่ห้า” หมิงเวยพูดเสียงอ่อนโยน “พี่ห้าต้องมาลำบากอยู่ต่างแดน ทุกข์ทรมาน
