ไหนกัน เสียงกระเบื้องแตกได้ดึงดูดความสนใจของพวกเขา แขกชายเมื่อครู่ทะเลาะกับหลานชายตระกูลถัง
“ข้าให้เจ้าดื่ม เจ้าก็ไม่ดื่ม นี่เจ้าดูถูกตระกูลโจวของพวกเราหรือ”
“ท่านอาโจวพูดอะไรน่ะ หลานดื่มไปแล้วจอกหนึ่งท่านจะบังคับคนอื่นดื่มได้อย่างไร วันนี้เป็นงานมงคลของพวกเราตระกูลถัง ท่านอาโจวจะไม่ไว้หน้าพวกเราเลยหรือ”
“ตระกูลถังหน้าใหญ่เสียจริง! หากไม่ใช่เพราะตระกูลถังของพวกเจ้าใช้อำนาจบาตรใหญ่อย่างไม่มีเหตุผล พวกเราจะเดินทางมาไกลถึงนี่หรือ ดื่มเหล้ามงคลอะไรกัน บอกตรงๆ มาสิว่าเป็นของขวัญของพวกเจ้าน่ะ”
“พวกเราบอกให้ท่านมอบของขวัญหรือ ผู้ใดใช้ให้พวกท่านไร้ความสามารถจนต้องมาขอพวกเรากัน หากหยิ่งนักก็ไม่ต้องส่งมา!”
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ”
“ข้าบอกว่าท่านไร้ความสามารถ!”
“เหล่าผู้อาวุโสเรียกพวกเราดื่มก็ช่างไป แต่นี่แม้แต่เด็กน้อยอย่างเจ้ายังกล้าดูถูกข้า!”
“ดูถูกท่านแล้วอย่างไร หากมีความสามารถก็มาตีข้าเลยสิ!”
“ข้าตีเจ้าแน่!” แล้วทั้งสองก็ตะลุมบอนกัน
ถังซีมองดูด้วยความประหลาดใจเขาพบว่าคนอื่นไม่แยแสหรือกระวนกระวายใจ แต่ยังส่งเสียงให้กำลังใจเสียงดังอย่างบ้าคลั่ง
“เป็นไปได้อย่างไร” เขาตกใจมาก
ผู้ที่อยู่ในเรือนหลักล้วนเป็นญาติสนิทของต
