อใจ “เหตุใดเจ้าดื่มไปแค่นี้ไม่ไว้หน้าพี่ชายเลย มา! หมดจอก!”
ถังซีทำสีหน้ารู้สึกผิด “ข้าต้องขออภัยพี่โจวด้วย ข้าคออ่อนจริงๆ”
“ครั้งเดียวในชีวิต! เจ้าดื่มจนเมาแล้วอย่างไร มาๆๆ!”
“พี่โจว…”
ในบรรดาตระกูลขุนนางมีคนไม่กี่คนที่เกลี้ยกล่อมให้ดื่มสุราอย่างหยาบคายเช่นนี้ ทันใดนั้นเหล่าบุตรหลานตระกูลถังก็เข้ามาขวางไว้ “ท่านอาโจว วันนี้เป็นคืนแรกส่งตัวเข้าหอของท่านอาสิบของพวกเราจะดื่มจนเมาได้อย่างไร มา หลานจะดื่มเป็นเพื่อนท่านเอง!”
“เรื่องนั้น…”
“หลานขอดื่มให้ท่าน!”
แขกชายผู้นั้นไม่ได้ทำให้ถังซีลำบากใจอีกเขาพูดว่า “ในเมื่อเจ้าดื่มแทนเขา จะดื่มแค่นี้ไม่ได้นะ”
“ใช่ๆๆ” คุณชายถังผู้นี้รีบพูดว่า “หลานดื่มสามจอกเลยว่าอย่างไร”
“ได้! ดื่ม!”
“ท่านอาโจว ท่านเพิ่งดื่มไปจอกเดียวเองไม่ได้ๆ ต้องดื่มอีกสองจอก”
“ดื่มก็ดื่ม เจ้าต้องดื่มด้วย”
“ไม่มีปัญหาขอรับ หลานสู้สุดชีวิตเพื่อท่าน” ถังเช่ามองแสงจันทร์ที่พร่ามัวขึ้นเรื่อยๆ แล้วขมวดคิ้ว
“เอ้อร์หลาง มีอะไรผิดปกติหรือไม่”
“อืม” ถังเช่าพูดเสียงเบา “อีกฝ่ายกำลังล้อมพวกเราอยู่”
ถังซีได้ยินเช่นนั้นก็อดขนลุกไม่ได้ เขามองไม่เห็นแม้แต่คนเดียวแล้วสิ่งที่เรียกว่าการล้อมมันคือการล้อมแบบ
