ยังรู้สึกตื่นเต้นเลย
“พวกเจ้าเป็นสาวใช้ที่ปรนนิบัติข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าย่อมไม่มีผู้ใดกล้ารังแกเจ้าใช่หรือไม่”
“แน่นอนเจ้าค่ะ” เสวี่ยอิงพูด “ปกติพวกเราไม่สร้างปัญหากับพวกนางมันดูลดค่าตนเองไป”
นี่คือความภูมิใจที่ได้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของฮูหยินผู้เฒ่า! “เช่นนั้นในฐานะที่พวกเจ้าเป็นสาวใช้ ที่ที่ดีที่สุดคือข้างกายฮูหยินผู้เฒ่า รองจากนั้นคือเหล่าฮูหยินใช่หรือไม่ แล้วเหล่าคุณหนูคุณชายล่ะ”
“รับใช้ฮูหยินที่มีอำนาจนั้นก็ดีเจ้าค่ะ อย่างเช่นฮูหยินใหญ่ที่ดูแลจวน สาวใช้ข้างกายนางไม่ว่าจะไปที่ไหนล้วนเตะตา เหล่าคุณหนูก็ไม่เลวเพราะมีความเป็นไปได้ที่จะติดตามยามคุณหนูออกเรือน ส่วนคุณชาย…ก็ดีสำหรับบางคน แต่ไม่ดีสำหรับผู้อื่น”
“ทำไมล่ะ”
เสวี่ยอิงกระตุกยิ้ม “มีผู้ที่กระตือรือร้นอยากใฝ่สูงเจ้าค่ะ” หมิงเวยตระหนักได้ในทันใด กระตือรือร้นหมายถึงเป็นอนุใช่หรือไม่
ในฐานะสาวใช้นี่เป็นวิธีที่ดีในการกำจัดชะตากรรมของการเป็นทาส
“คุณชายตระกูลถังของพวกเจ้ารับอนุกันหมดแล้วหรือ”
“เรื่องนี้แต่ละคนไม่เหมือนกันเจ้าค่ะ อย่างคุณชายใหญ่รับมาแล้วไม่รู้กี่คน ส่วนคุณชายรองไม่ชอบเจ้าค่ะไม่ต้องการสาวใช้เลยด้วยซ้ำ”
พูดถึงเรื่องนี้หมิงเวยแสดงท่าทาง
