อยากรู้อยากเห็น และลดเสียงลง “จริงสิ ข้ามีเรื่องอยากถามพวกเจ้ามานานแล้ว ข้าเห็นแม่นางซิ่วอี๋พูดถึงคุณชายรองต่างออกไป หรือว่านางชอบคุณชายรองหรือ”
เรื่องแบบนี้เหล่าสาวใช้ชอบพูดคุยกันมาก “ใช่แล้วเจ้าค่ะ ตั้งแต่จวนกั๋วกงที่จิงตูจนถึงจวนเก่าไม่มีผู้ใดไม่รู้เรื่องนี้” ไห่เอี้ยนพยักหน้าเช่นกัน
หมิงเวยไม่เข้าใจ “ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งสองคืออะไร ดูเหมือนแม่นางซิ่วอี๋จะเรียกคุณชายรองว่าศิษย์พี่ หรือว่าคุณชายรองเคยฝากตัวเข้าสำนักหมอผีด้วย”
เสวี่ยอิงทำหน้ามุ่ย “ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ ที่จริงแล้วตอนที่คุณชายรองยังเด็ก ท่านอยู่ที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ และได้รับการช่วยเหลือจากเหล่าผู้อาวุโสในสำนักหมอผี ตอนนั้นพวกเขายังเด็กอยู่แม่นางซิ่วอี๋เลยเรียกคุณชายรองว่าศิษย์พี่ ซึ่งก็ไม่มีผู้ใดคัดค้านนางเลยเรียกมาจนถึงตอนนี้!”
“ที่แท้ตระกูลถังกับสำนักหมอผีมีความสัมพันธ์เช่นนี้นี่เอง!”
เสวี่ยอิงยิ้ม และไม่พูดอะไรอีก
แม้ว่าตอนนี้นางกำลังรับใช้คุณหนูเจ็ด แต่นางก็ยังคงเป็นสาวใช้ของตระกูลถัง และมีบางสิ่งที่ไม่สามารถพูดได้
“เฮ้อ งานแต่งใกล้จะถึงแล้วเหลืออีกไม่กี่วัน เหตุใดคุณชายรองของเจ้ายังไม่กลับมาอีก”
“ไม่ทราบเช่นกันเจ้าค่ะ
