นูเหลียงเหลือเกิน…”
…………
ไม่ง่ายเลยกว่าจี้เสียวอู่จะหาโอกาสได้เมื่อได้พบหมิงเวยเขาก็โพล่งออกไปว่า “เจ้าทำอะไร อยู่ดีๆ ไปล่อลวงกับนายท่านสิบเพื่ออะไรไม่รู้หรือไงว่าตอนนี้ในจวนเขาพูดถึงเจ้าว่าอะไรกัน มันไม่น่าฟังเลยสักนิด!”
หมิงเวยดูเศร้าใจ “พี่ห้าพูดอะไรน่ะเจ้าคะ ล่อลวงอะไรไม่น่าฟังเอาเสียเลย ท่านกล้าพูดเช่นนั้นกับน้องสาวของตนเองได้อย่างไร อีกอย่างพวกเราก็เคยหมั้นหมายกัน…”
“อย่าๆๆ!” จี้เสียวอู่อยากจะปิดปากนางมาก “อย่าพูดเรื่องนี้ได้หรือไม่ อยากมีชื่อเสียงที่ไม่ดีหรืออย่างไรกัน” จี้เสียวอู่พูดด้วยความโมโห
สตรีผู้นี้ใช้ชีวิตทำตามใจต้องการอะไรถึงเพียงนี้ ดูนางเกี่ยวข้องกับบุรุษมากมายหลายคน
ตอนแรกก็กับเขาที่เป็นลูกพี่ลูกน้องที่หมั้นกันมาตั้งแต่เด็ก จากนั้นก็กับเยวี่ยอ๋อง ได้ยินว่าที่ซีเป่ยยังมีหัวหน้าเผ่าหูไล่ตามนางเพื่อขอให้นางเป็นหวางเฟย ตอนนี้มาที่แคว้นฉู่ยังมีข่าวลือกับนายท่านสิบจากตระกูลถังอีก
“ก่อนหน้านี้ถือว่าแล้วไป แต่ครั้งนี้มันต่างกันเจ้าเข้าใจหรือไม่”
“ข้าไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่ห้าพูดเจ้าค่ะ”
จี้เสียวอู่พูดอย่างโกรธเคือง “เจ้าอย่ามาเสแสร้ง! ก่อนหน้านี้ที่แคว้นฉีไม่ว่าเจ้าจะทำอะไรพวกเรา
