ปกปิดได้ แต่ตอนนี้พวกเราสองคนอยู่ที่แคว้นฉู่ มาพึ่งพาอาศัยผู้อื่น กลายเป็นเนื้อที่อยู่บนเขียง เจ้าไม่กลัวว่าผู้อื่นจะมาทำให้เป็นจริงหรือ”
“หากทำให้เรื่องโกหกกลายเป็นจริงก็ไม่เห็นจะมีอะไรไม่ดีนี่เจ้าคะ!” หมิงเวยยิ้ม “ท่านดูสถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้สิไม่มีที่พึ่งพิงคงไม่ได้ ตอนนี้ข้าได้ช่วยชีวิตฮูหยินผู้เฒ่ายังได้รับการปฏิบัติที่ดี แต่วันหนึ่งพระคุณนั้นก็จะหมดไป มีอะไรจะน่าเชื่อถือได้เท่าการแต่งงาน ถ้าหากนายท่านสิบ…”
“หมิงเสี่ยวชี พอได้แล้ว!” จี้เสียวอู่โกรธมากจนอยากจะบีบคอนาง “ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะเป็นอนุ! เจ้าคิดจะทำบ้าอะไรพูดออกมาให้ชัดเจนอย่าทำให้ข้านอนไม่หลับ!”
พอเห็นใบหน้าแดงก่ำของเขาหมิงเวยก็รู้สึกผิดเล็กน้อย สองพี่น้องตกที่นั่งลำบากในแคว้นฉู่ ต้องพึ่งพาอาศัยกันเพื่อความอยู่รอด การหยอกล้อเขาเช่นนี้ดูเหมือนจะทำร้ายเขาไปหน่อย
นางปลอบโยน “พี่ห้าอย่ากังวลเลยเจ้าค่ะ ข้าไม่ได้คิดจะเป็นอนุ นายท่านสิบเองก็ไม่ได้มีความคิดเช่นนั้น เพียงแค่ต้องการให้คนบางคนเห็นเท่านั้นเอง”
“คนบางคนงั้นหรือ” จี้เสียวอู่สงสัย
เขาคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วน จากนั้นก็จำเหตุการณ์ที่สวนหลานซินได้ “เจ้าหมายถึงคนตระกูลเหลียงงั้นหรือ
