ี๋ปลอบโยน “รอกลับถึงจวนให้บรรพบุรุษคุ้มครอง ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่จำเป็นต้องใช้ยารักษาแล้วขอรับยิ่งไปกว่านั้นคุณชายรองได้ตามหาผู้วิเศษเพื่อท่านอีกไม่ช้าเขาคงกลับมา”
…………
อีกด้านหนึ่งจี้เสียวอู่ก็ได้อาบน้ำอย่างมีความสุขหลังจากผ่านไปหลายวัน เขารู้สึกสบายจนทุกรูขุมขนส่งกลิ่นหอมออกมา เขาสวมเสื้อผ้าที่สาวใช้นำมาให้และพบกับหมิงเวยซึ่งไปอาบน้ำเช่นกัน
“พวกเราต้องค้างที่นี่หนึ่งคืนจริงๆ หรือ”
หมิงเวยตอบกลับ “อีกสองชั่วยามก็จะรุ่งสางแล้วหากพวกเราไปตอนนี้คนอื่นจะสงสัยเอาได้เจ้าค่ะ”
“แต่สถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้การอาศัยอยู่ในบ้านของคนอื่นมันรู้สึกไม่สบายใจเท่าใดนัก”
หมิงเวยให้ความมั่นใจกับเขา “พี่ห้าไม่ต้องกลัวเจ้าค่ะ อีกแค่สองชั่วยามเท่านั้น เราจะออกเดินทางตอนรุ่งสาง”
จี้เสียวอู่คิดว่าก็จริงอย่างที่นางพูดมา แต่คำพูดที่ได้ยินทำให้เขาไม่พอใจ
“ข้าไม่ได้กลัว แค่ระวังตัวเท่านั้น!”
“ได้ๆ เจ้าค่ะ” หมิงเวยกลั้นหัวเราะ “รีบเข้านอนกันเถอะ ตอนนี้พวกเราสูญเสียกำลังภายใน ต้องรักษากำลังกายเอาไว้เจ้าค่ะ”
“อืม” จี้เสียวอู่ถามอีกว่า “พวกเราจะฟื้นตัวใช่หรือไม่”
หมิงเวยอธิบายอย่างอดทน “ก่อนหน้านี้พวกเราได้รับบาดเจ็บสาหัสทำได้เพียง
