”
หมิงเวยพูด “หากไม่มาพวกเราก็ไม่มีทางเลือก! เดิมทีก็แค่บังเอิญพบเจอก็เลยหว่านเมล็ดไป ถ้าผลไม่งอกเงยก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเจ้าค่ะ”
จี้เสียวอู่รู้สึกท้อแท้ “ข้าไม่พูดกับเจ้าแล้วนี่ไม่ใช่การให้ความหวังข้าหรืออย่างไร”
หมิงเวยถาม “เรื่องแค่นี้พี่ห้าทนไม่ไหวหรือเจ้าคะ งั้นหลังจากนี้ข้าจะไม่พูดอะไรแล้วจะได้ไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”
“ไม่ๆๆ” จี้เสียวอู่รีบพูด “ข้าแค่พูดไปอย่างนั้นเหตุใดจะทนไม่ได้ล่ะก็แค่มีความเป็นไปได้ ข้าเข้าใจ!”
หมิงเวยเหล่มอง “เข้าใจจริงๆ นะเจ้าคะ”
“จริงๆ”
หมิงเวยยิ้ม “เช่นนั้นก็ดีเจ้าค่ะ พี่ห้าเตรียมตัวหน่อยหลังจากนี้พวกเราต้องรีบเข้านอน พวกเขาไม่เคลื่อนไหวเร็วหรอกพวกเราต้องสะสมแรงวิ่ง”
“ได้!”
จี้เสียวอู่รีบเก็บของ และรีบเข้านอน แต่ก็ตื่นเต้นมากจนนอนไม่หลับเลย
ส่วนหมิงเวยนั้นก็เข้าสู่ห้วงนิทราเสียงหายใจยาวสม่ำเสมอ จี้เสียวอู่สั่งตัวเองให้นอนอย่างรวดเร็ว
ทั้งสองตกที่นั่งลำบากด้วยกัน สองเดือนมานี้เป็นหมิงเวยที่ดูแลเขาจี้เสียวอู่รู้สึกว่าในฐานะพี่ชาย แม้จะไม่มีความสามารถพอที่จะดูแลนางได้ แต่ก็ไม่อยากเป็นตัวถ่วงให้กับนาง
นอนหลับซะๆ เร็วเข้า จี้เสียวอู่หลับตานับเลขนับไปนับมาในที่สุดเขาก็หลับท่าเรื
