กของข้าไม่ออก แต่พวกเขาต้องดูออกอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ”
จี้เสียวอู่มองซ้ายขวาราวกับเป็นโจรจากนั้นก็กระซิบว่า “เจ้าคิดจะล่อพวกเขามาที่เรือหรือ ช่างเปล่าประโยชน์…เวินซิ่วอี๋กับฉือชิ่งเก่งกว่าพวกเขาเยอะคิดว่าเผชิญหน้ากันแล้วจะล ล้มพวกเขาได้หรือ”
หมิงเวยพูด “การโจรกรรมไม่ใช่การแข่งขันแบบเผชิญหน้าหากพวกเขาจะลงมือจะต้องก่อความวุ่นวายก่อนเมื่อถึงเวลานั้น…”
“พวกเราฉวยโอกาสหนีเหรอ”
หมิงเวยพยักหน้า “แต่” จี้เสียวอู่กังวล “พวกเราถูกวางยาพิษกู่อยู่นะ!”
หมิงเวยขยับแขนเสื้อ “เสี่ยวไป๋รีบตื่น”
ก่อนหน้านี้เสี่ยวไป๋งูขาวถูกเวินซิ่วอี๋วางกับดักให้กินหนอนพิษกู่ที่ใส่ยาไปกองหนึ่งจนผล็อยหลับยาวจนถึงตอนนี้
ตราบใดที่มันตื่นขึ้นมาพิษกู่ที่ฉือชิ่งวางไว้ก็จะไร้ปัญหา
จี้เสียวอู่ตื่นเต้น “เช่นนั้นพวกเราหนีได้จริงๆ ใช่หรือไม่” หมิงเวยพยักหน้า
จี้เสียวอู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดอย่างเป็นกังวลว่า “เจ้ามั่นใจว่าคนพวกนั้นจะมาหรือ”
“ไม่มั่นใจเจ้าค่ะ ไม่แน่คนพวกนั้นอาจมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นจึงแค่ผ่านมาแล้วจากไป”
“เช่นนั้นก็เสียเปล่าสิ” หมิงเวยหัวเราะเบาๆ
“หัวเราะอะไร” จี้เสียวอู่โกรธ “มีอะไรก็พูดออกมาหยอกล้อคนอื่นสนุกนักหรืออย่างไร
