ท่าน”
หมิงเวยเหลือบมองนางได้กลิ่นเลือดจางๆ เล็ดลอดออกมาจากอาวุธของอีกฝ่ายก็เกิดความคิดขึ้นมาเลยพูดด้วยเสียงที่ไม่ดังไม่เบาว่า “ใช้ชีวิตนอกบ้านทางที่ดีไม่ควรทำตัวเป็นจุดสนใจ อ อีกอย่างร้านอาหารเล็กๆ เช่นนี้จะหาอาหารอะไรดีๆ ทานได้กันแค่ได้เพียงลิ้มรสชาติมันไม่คุ้มค่าที่จะโกรธหรอก”
เวินซิ่วอี๋แค่นหัวเราะ “ไม่จำเป็นต้องให้ท่านพูดหรอก” ฉือชิ่งขมวดคิ้ว และเหลือบมองนางอย่างสงสัย
