นี้หยางชูบอกว่าฮ่องเต้กลัวเขา ในใจอันอ๋องไม่เห็นด้วย แต่ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเขาก็ตระหนักว่าผู้ที่ไม่เข้าใจความคิดของฮ่องเต้จริงๆ แล้วก็คือตัวเขาเอง แน่นอน ว่าเขาไม่พูดคำพูดเหล่านั้นของฮ่องเต้กับหยางชู
แม้ว่าเขา และหยางชูจะเข้ากันได้ดี แต่ฮ่องเต้ก็เป็นบิดาผู้ให้กำเนิดเขา
บางครั้งอันอ๋องรู้สึกเหมือนตัวเขาเป็นที่รองรับอารมณ์ระหว่างมารดา และลูกสะใภ้ รู้ว่าพวกเขามีความขัดแย้งกัน แต่ไม่สามารถประนีประนอมได้จึงทำได้เพียงพะเน้าพะนอทั้งสองฝ่าย แต่นี่ เป็นเพียงสิ่งเล็กน้อยสำหรับการปกครองใต้หล้าเมื่อเขาขึ้นเป็นฮ่องเต้แห่งต้าฉี ความขัดแย้งที่ต้องเผชิญจะซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ
เขาจะสามารถจัดการกับมันได้ดีหรือไม่อันอ๋องไม่มีความมั่นใจ
คำพูดที่พูดกับเสด็จพ่อในวันนี้หยางชูเป็นคนสอนเขา บางครั้งอันอ๋องรู้สึกว่าแม้ว่าทั้งสองคนจะขัดแย้งกัน แต่พวกเขาก็เข้าใจอีกฝ่ายอย่างลึกซึ้งจริงๆ
หยางชูสามารถเข้าใจจิตใจของฮ่องเต้ได้ทุกครั้ง และรู้ว่าประเด็นอยู่ตรงไหน แต่เป็นเขาที่ไม่รู้อยู่เสมอ
“อาหารวันนี้ไม่อร่อยหรือเพคะ ท่านอ๋องถึงทานไปนิดเดียวเอง” เสียงของอันอ๋องเฟยเรียกสติเขา
อันอ๋องวางตะเกียบลงและไม่พูดอะไร
อันอ๋องเฟยโ
