มาก่อนถึงจะได้ไม่อย่างนั้นก็นอนไปทั้งอย่างนั้นแหละ!”
หมิงเวยยิ้ม และไม่รอช้าอีกต่อไป นางทวนคาถาออกไปสิบคำหนึ่งรอบ พูดทุกคำอย่างชัดเจนแม้แต่วิธีเขียนก็บอกไปด้วยความจริงใจ ฉือชิ่งท่องในใจสองสามรอบเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจำมันไ ได้จากนั้นก็ผลักประตูเดินออกไป
“เขาจะรักษาสัญญาจริงๆ หรือ”
“หลังจากนี้ไม่รู้ แต่ตอนนี้เขารักษาสัญญาแน่” หมิงเวยพูด
อย่างไรนางก็มีแผนในใจมากมาย อย่างน้อยก็รอจนถูกบีบคั้นก่อนแล้วค่อยเปลี่ยนใจก็ได้ไม่ใช่หรือ ผ่านไปสักพักก็มีคนเปิดประตูเข้ามา
ทั้งสองเงยหน้าขึ้น และเห็นว่าเป็นคนพายเรือหญิงผิวเข้มดูแข็งแรง นางไม่พูดคุยอะไรกับพวกเขาเลย ตอนแรกยกถังน้ำร้อนมาให้จากนั้นก็นำเสื้อผ้าเข้ามา
หมิงเวยรั้งนางไว้ “มีถังเดียวหรือ”
คนพายเรือหญิงโบกมือชี้ไปที่ปากของตนเองแล้วเดินออกไป
“พี่ห้า” หมิงเวยถาม
จี้เสียวอู่เม้มปาก “คิดว่าข้าไม่ให้เจ้าอาบหรืออย่างไร เจ้าอาบไปเถอะข้าแค่ล้างมือล้างเท้าก็พอแล้ว”
หมิงเวยยิ้ม “ไม่ต้องทำเช่นนั้นหรอก พวกเราแบ่งกันใช้น้ำน้อยหน่อยแค่เช็ดตัวก็พอแล้ว”
แน่นอนว่าจี้เสียวอู่ไม่คัดค้าน หมิงเวยเคาะประตูห้อง และขอให้คนพายเรือหญิงเอาอ่างอีกใบมาให้
โชคดีที่คนพายเรือหญิ
