ลยต้องการตรวจสอบใช่หรือไม่”
เวินซิ่วอี๋หน้ากระตุกเมื่ออีกฝ่ายเดาถูก
นางพูดอีกว่า “อีกอย่างท่านคงอยากรู้ใช่หรือไม่ว่าผู้ใดที่ทำร้ายข้า อย่างไรท่านก็เป็นยอดฝีมือชั้นหนึ่ง แต่ไม่มีความสามารถที่จะต่อกรกับข้า คนผู้นี้ทำให้ข้าได้รับบาดเจ็บสาหั สได้ในช่วงเวลาอันสั้นเป็นความสามารถที่น่าหวั่นเกรง”
เวินซิ่วอี๋เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ท่านช่างไร้ยางอายจนตอนนี้ก็ยังไม่ลืมสรรเสริญตัวเอง”
หมิงเวยยังคงยิ้ม “ข้าไม่มีทางเลือกนี่ ตอนนี้หากไม่ทำให้ตนเองมีความสุข ก็คงขาดอากาศหายใจตาย”
เวินซิ่วอี๋ไม่ต้องการพูดคุยกับนางอีกต่อไปนางรู้สึกว่าหากพูดต่อไปผู้ที่อาจโกรธคงเป็นตนเอง นางตรวจสอบชีพจรของหมิงเวยเมื่อแน่ใจแล้วว่านางไม่เป็นอะไรก็หมุนตัวเดินออกไป
ก็แค่รักษา หึ! นางไม่ได้ใจดีเพียงนั้น!
หมิงเวยนอนลงครู่หนึ่งค่อยๆ ผ่อนพละกำลังลงจากนั้นก็พยายามลุกขึ้น และย้ายไปอยู่เคียงข้างจี้เสียวอู่
“พี่ห้าๆ!”
จี้เสียวอู่ไม่ตื่น นางไม่มีแรงจริงๆ ดังนั้นนางจึงก้มศีรษะลง และกัดแขนของเขา
“โอ้ย…” จี้เสียวอู่ตื่นขึ้นด้วยความเจ็บปวดเขาไร้เรี่ยวแรง
เมื่อเห็นว่านางกำลังกัดตนอยู่ก็โกรธ “หมิงเสี่ยวชี! ข้าเป็นเช่นนี้เจ้ายังกัดข้าอีก
