หลุมมีขนาดไม่ใหญ่มากซึ่งซ่อนได้สองคนพอดี หมิงเวยดึงกิ่งไม้ที่แห้งตายแล้วยกขึ้นบัง ตนทำได้แค่อาศัยก้อนหินซ่อนตัว และสังเกตสถานการณ์
“คนล่ะ อยู่ที่ใด” หมิงเวย และอาหว่านตกตะลึงเมื่อได้ยินบทสนทนาภาษาหู
หูเหรินงั้นหรือในเมืองหลวงจะมีหูเหรินได้อย่างไร
“รีบหาเร็วเข้า! น่าจะอยู่แถวนี้ ท่านข่านมีคำสั่งจับเป็นได้ให้จับเป็นจับไม่ได้ให้ฆ่าซะ!”
“ขอรับ”
หมิงเวยเข้าใจทันที ท่านข่านที่พวกเขาพูดถึงต้องเป็นซูถูแน่ มีเพียงซูถูเท่านั้นที่เกลียดชังนาง และต้องการชีวิตนางอย่างสุดใจ เด็กคนนั้นส่งคนเดินทางไกลหลายพันลี้มายังหยุนจิ งเพื่อลอบสังหารนาง เขาเกลียดนางเข้ากระดูกดำจริงๆ !
อาหว่านเงยศีรษะขึ้นในหลุม และมองนางอย่างสงสัย
หมิงเวยทำปากเป็นคำว่าหัวหน้าเผ่าหู อาหว่านเข้าใจ ถึงแม้นางไม่ได้ตามไปหูตี้ด้วย แต่เรื่องที่พวกเขาทำมีหรือที่นางจะไม่รู้ ชาวหูเหล่านั้นค้นหาเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ พวกเข ขาแต่ละคนได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้หลบหนีไปไหนไม่ได้
หากเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ดีแน่ หมิงเวยถอนหายใจแล้วตัดสินใจที่จะออกไป
เป้าหมายของพวกเขาคือนาง ขอเพียงจับนางได้ อาหว่าน และจี้เสียวอู่ก็จะไม่ติดร่างแหไปด้วย
เมื่อฟังในสิ่งที่
