กับหมิงเวยเขาอาเจียนเป็นเลือดหลายครั้ง และพยายามดิ้นรนเพื่อดูสภาพของนาง
“น้องหญิงๆ!” หมิงเวยถูกโจมตีอย่างแรง และหมดสติไป
เสียงฝีเท้าดังขึ้น จี้เสียวอู่ตกใจเขาพยายามพาตัวเองไปอยู่ขวางหน้าหมิงเวย และเงยหน้ามองคนผู้นั้น
แสงสลัวเกินกว่าจะมองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายได้ชัดเจน จี้เสียวอู่รู้สึกว่ารัศมีของเขาแข็งแกร่งมาก กลิ่นอายความโดดเดี่ยวของเขาคล้ายกับหนิงซิว
“ท่านเป็นผู้ใด คิดจะทำอะไร” จี้เสียวอู่ราวกับแม่ไก่หวงลูก สายตามองศัตรูตรงหน้าด้วยความประหม่า เขากลืนเลือดลงคอแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“หากข้ายังอยู่ท่านอย่าคิดทำร้ายน้องหญิง! ข้าจะสู้กับท่านเอง!”
อีกฝ่ายมองเงียบๆ อยู่พักหนึ่งก็แค่นหัวเราะราวกับต้องการจะเยาะเย้ยเขายกขลุ่ยเซียวขึ้นอีกครั้ง…
จี้เสียวอู่รีบวิ่งเข้าไปบังหมิงเวย ชี่โดยรอบม้วนตัว และกระแทกเขาอย่างแรง
เขาล้มลง “ห้ามแตะต้องน้องสาว…ของข้า…” ก่อนจะหมดสติเขาเปล่งคำพูดออกมาอย่างยากลำบาก
อาหว่านที่เมื่อครู่ถูกเหวี่ยงออกไป นางชาไปทั้งศีรษะหลังจากฟื้นตัวได้เล็กน้อยก็ถูกโจมตีอีกครั้ง ชี่ในร่างกายปั่นป่วนกำลังภายในหายไปอย่างสมบูรณ์
จบแล้ว…นางรู้สึกหนาวเหน็บในใจ
ทั้งสามสูญเสียความสามารถ
