เข้าไป
จากนั้นนางเดินผ่านลานก็มีพระเดินเข้ามาหานาง “สีกา ที่นี่ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้ามาโปรดกลับไปเถอะ”
อาหว่านไม่อยากเสียเวลาจึงชูป้ายคำสั่ง “จวนเยวี่ยอ๋องปฏิบัติงานคนไม่เกี่ยวข้องอย่าเข้ามาห้าม!”
พระหัวล้านประหลาดใจ “สีกาเป็นคนจากจวนเยวี่ยอ๋องงั้นหรือ”
“ใช่ ท่านหลีกทางด้วย!”
พระท่านนั้นถอยหลังออกไป แต่ก็ยังยืนขวางอยู่ตรงหน้านางแล้วพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “สีกา ที่นี่คือสถานที่แห่งพระพุทธศาสนา ไม่เหมาะที่สตรีจะเข้าไป ให้อาตมาพาท่านไปพบท่านเจ้า าอาวาสดีกว่า ต้องการอะไรก็บอกกับท่านเจ้าอาวาสได้”
ฟังดูเป็นเรื่องปกติอาหว่านชะงักไม่คัดค้าน
พระหันข้างแล้วผายมือให้ “เชิญสีกา”
อาหว่านเดินไปได้สองก้าวทันใดนั้นนางก็ยกแขนขึ้น และมีลูกศรพุ่งออกไป
“อา!” พระพยายามหลบหลีก แต่ก็ไม่ทัน ลูกธนูได้ทะลุไหล่ และตรึงเขาไว้กับกำแพง
อาหว่านดึงกริชออกมาแล้วกดที่คอของเขา “พูดมา! ท่านคือผู้ใด”
ใบหน้าของพระบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดพยายามชี้แจงให้อีกฝ่ายฟัง
“สีกาทำอะไรน่ะ! อาตมาเป็นพระของวัดฉางเซิง ท่านจะสังหารคนในสถานที่แห่งพระพุทธศาสนาหรือ”
“ใช่! ข้าจะสังหารคนท่านกล้าร้องหรือไม่” อาหว่านพูดอย่างเย็นชา มือข้างหนึ่งเลื่อนลง
