ให้พวกเขารออีกหน่อย”
หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่งเขาก็อดไม่ได้ที่จะโน้มน้าวใจอีกครั้ง “แค่สาวใช้คนหนึ่ง หากท่านต้องการข้าน้อยสามารถซื้อสาวงามจำนวนมากกลับไปได้นะขอรับ แบบนี้ดูไม่คุ้มเสียเท่าไร”
ในที่สุดซูถูก็หันมามองเขาอย่างเย็นชา ภายใต้สายตาของเขานักดนตรีหูเหรินอดไม่ได้ที่จะย่นคอ
“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าคิดอะไรอยู่ ท่านย่าของข้าเป็นคนจงหยวน มารดาของข้าก็เป็นคนจงหยวน หากข้าแต่งกับสตรีจงหยวนสายเลือดแห่งทุ่งหญ้าจะยังคงอยู่หรือ”
น้ำเสียงอันเยือกเย็นของเขาเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายความโหดเหี้ยม “แต่ข้าจะบอกเจ้าไม่ว่าแม่ของลูกข้าจะเป็นผู้ใด เขาจะต้องแข็งแกร่งที่สุดเพื่อที่จะเป็นเจ้าแห่งทุ่งหญ้า”
นักดนตรีหูเหรินอ้าปากค้าง แต่ก็ถูกรัศมีของอีกฝ่ายกดดันจึงตอบได้คำเดียวว่า “ขอรับ”
ซูถูมองดูโคมในแม่น้ำที่ค่อยๆ ลดน้อยลง หลับตาลงด้วยความรู้สึกผิดหวังอย่างสุดจะอธิบายได้
เวลานี้แล้วนางคงไม่มาแล้วล่ะ พวกเขาไม่มีวาสนากันจริงๆ หรือ
“งานทายปริศนาโคมไฟในวัด คนบุกเข้าไปในลานที่เก้า!”
“อา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้เห็นเจ้าอาวาสฝ่าหมิงทันที”
“ใช่! น่าอิจฉาจริงได้ยินมาว่าเจ้าอาวาสฝ่าหมิงเป็นผู้เฒ่าจันทรา และสามารถช่วยผูกโชคชะตาให้
