นซึ่งความงามไม่มีโอกาสฟื้นตัวใหม่ได้ เช่นนี้แล้วเจ้ายังไม่พูดอะไ ไรเลยหรือ ช่างน่าทึ่งจริงๆ!” เผยกุ้ยเฟยไม่ตอบโต้อะไรแม้แต่น้อย
ฮุ่ยเฟยพูดต่อว่า “เจ้าไม่ต้องแสร้งทำต่อหน้าข้าหรอก เรื่องที่ข้ารู้เกรงว่าจะรู้มากกว่าเจ้าเสียอีก อย่าคิดว่าเจ้าจะหัวเราะเป็นคนสุดท้าย คนผู้นั้นเป็นคนเช่นไรข้ารู้จักเขา มากกว่าเจ้า เจ้าทำเช่นนี้แม้เขาจะประทับใจ แต่ก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น เขาเป็นคนเลือดเย็น สิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกก็เป็นเพียงหน้ากากที่เขาสวมใส่ก็เท่านั้น ผู้ใดบอกว่าเขาไร้คว วามสามารถกัน ในแง่ของความสามารถเขาไม่เก่งเท่าพี่ชายทั้งสามคน ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงใช้ความเมตตาห่อหุ้ม และปลอบโยนตัวเอง”
“ที่เขาไม่จัดการกับข้าก็เพราะรู้ว่าข้าไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้ เฉิงเอ๋อร์ไม่อยู่แล้วข้าจะคาดหวังอะไรได้อีก แต่เจ้าคงได้รับความสำคัญได้อีกไม่นานหรอก” นางโน้มตัวเข้าไปพูด ดข้างหูเผยกุ้ยเฟย “เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าวันนั้นที่เขาตายเขาจะพาเจ้าไปด้วย”
คำพูดนี้ช่างเยือกเย็นไปจนถึงกระดูกฮุ่ยเฟยถอยกลับมาแล้วมองเผยกุ้ยเฟยด้วยรอยยิ้ม แต่น่าเสียดายที่เผยกุ้ยเฟยยังคงนิ่งเฉย
“พี่สาวอย่าคิดเช่นนั้น” นางพูด “ถึงแม้โลกใบนี้จะอยู่ยาก แต่ผู
