เปิ่นหวางไม่อยากกลับไปเลย…”
…………
ฮ่องเต้เสด็จกลับก่อนเทศกาลเสี่ยวเหนียน[1] อันอ๋องเดินทางออกจากเมืองหลวงเพื่อต้อนรับ เพราะอากาศที่หนาวเกินไปจึงมีเพียงว่านต้าเป่าที่ส่งข้อความมาบอกว่าขบวนเสด็จจะเดินทางกลับว วังเงียบๆ
เดิมทีหยางชูต้องการคุยกับเผยกุ้ยเฟยน่าเสียดายที่ไม่มีโอกาส เพราะเผยกุ้ยเฟยให้คนส่งข้อความมาบอกว่าตนรู้สึกเหนื่อยมากให้เขากลับจวนไปก่อน
หยางชูรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาไม่สามารถถามอะไรเพิ่มเติมได้จึงทำได้เพียงกลับไปเพื่อรอข่าว ขุนนางคนอื่นเองก็แยกย้ายกันไป และในท้ายที่สุดคนที่ตามฮ่องเต้ไปยังตำหนักบ บรรทมจึงมีเพียงอันอ๋อง ฝูอ๋อง และผู้อาวุโสสองสามคน
พวกเขารอไม่นานก็ถูกเรียกเข้าไป ครั้งนี้เผยกุ้ยเฟยไม่ได้หลบออกไป แต่นั่งเฝ้าอยู่หน้าเตียงบรรทม
เมื่อม่านเตียงถูกเปิดออก อันอ๋อง และคนอื่นๆ ก็ตกใจเมื่อเห็นสภาพปัจจุบันของฮ่องเต้
“เสด็จพ่อ!”
“ฝ่าบาท!”
สภาพของอีกฝ่ายในตอนนี้ไม่เพียงแค่ไม่ดี แต่ไม่ดีเอามากๆ! ใบหน้าอีกฝ่ายแข็งตึง และในขณะที่นอนอยู่ก็มีอาการสั่นเล็กน้อย
การล้มครั้งนั้นมีปัญหาแล้ว!
สีหน้าของจางถานเปลี่ยนไปเขาหันไปหาหลู่เซียง
ผู้อาวุโสถอนหายใจแล้วพูดเสียงแผ่วเบา “ในตอนที่คนร
