รักษ์ทหารซึ่งเต็มไปด้วยเลือดเข้ามาขอบคุณเขา “โชคดีที่ท่านมาทันเวลาไม่ทราบว่าพวกท่านมาจากกองไหนหรือ”
หนีจุ้นตอบ “ข้ามาจากค่ายจูเชว่ขอรับ”
หัวหน้าราชองครักษ์ทหารพยักหน้า “ข้าจะจำไว้” ยศทหารของเขาสูงกว่าหนีจุ้น และเป็นขุนนางใกล้ชิดของฮ่องเต้อีกฝ่ายพูดเช่นนี้หมายความว่าจะมอบความดีความชอบให้เขา
หนีจุ้นดีใจมาก ที่แท้พี่ตี๋ฝานไม่ได้หลอกเขา!
“แล้วทางประตูวัง…”
หนีจุ้นรีบตอบว่า “ใต้เท้าโปรดรอสักครู่ สหายของข้ากำลังไปจัดการจะต้องได้รับข่าวดีในไม่ช้าแน่นอน”
ทันทีที่พูดจบ เหล่าอวี๋ และเสี่ยวช่ายก็รีบวิ่งมาทางนี้
“ท่านราชครูน่าทึ่งมาก ในตอนที่พวกเราบุกเข้าไปพวกเขาไม่รู้ตัวเลย”
ทั้งสองคนยิ้มแย้มแจ่มใสรู้สึกว่าการต่อสู้เป็นไปอย่างสนุกสนาน
สีหน้าของหัวหน้าราชองครักษ์ทหารดูไม่น่ามองเล็กน้อย เขตพระราชวังถูกยึดกลับคืนมาได้แล้วเช่นนั้นปัญหาที่เหลือก็คือ…
เขาหันไปมองท้องพระโรงที่ถูกปิดอยู่ หากไม่ใช่เพราะว่าท่านอ๋องหลอกให้หัวหน้าราชองครักษ์กบฏเข้าไปขังไว้การต่อสู้ครั้งนี้คงไม่จบลงง่ายๆ
ตอนนี้ได้แต่หวังว่าท่านอ๋องจะยังมีชีวิตอยู่ดีไม่อย่างนั้นหากฝ่าบาทเสด็จกลับมาเขาคงไม่รู้จะอธิบายอย่างไร!
“ทหาร เปิดประตูท้องพระโรง
