ตายโดยไม่เสียใจ”
อาจารย์หงเต็มใจทำตามคำพูดของเขาซึ่งทำให้องค์ชายรองถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ในขณะที่กำลังคิดคำพูดสวยหรูก็ได้ยินหยางชูพูดว่า “เหอะๆ ความผูกพันธ์นี้ช่างน่าประทับใจเสียจริง! อาจารย์ผู้นี้…ข้าเห็นว่าเจ้าฉลาดมากสามารถจัดการก่อกบฏได้เป็นอย่างดีขนาดนี้ อดไม่ได้ที่จะทำให้ข้าสับสน ไม่ทราบว่าช่วยแก้ไขความสับสนของข้าได้หรือไม่”
กระบี่ที่คอส่องประกายอาจารย์หงไม่กล้าขยับ แต่ปากก็พูดออกไปว่า “เยวี่ยอ๋อง หากท่านต้องการฆ่าข้าก็รีบจัดการเถิด ข้าตกอยู่ในมือของท่านแล้วไม่มีอะไรจะพูด”
หยางชูแค่นหัวเราะ “ข้าอยากถามอะไรยังไม่ทันพูดเลย เจ้ารู้แต่ไม่อยากตอบมากกว่า” เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วถามเสียงต่ำว่า “เจ้าเป็นใครมาจากไหนกันแน่!”
…………
ด้วยความช่วยเหลือของเสวียนเฟย ทหารจากค่ายจูเชว่สามารถยึด แต่ละด่านคืนมาได้อย่างรวดเร็ว หนีจุ้นรีบไปที่ท้องพระโรงได้ทันเวลา และได้บุกขนาบโจมตีร่วมกับเหล่าราชองครักษ์ทำให้ สถานการณ์กลับมามั่นคงอย่างรวดเร็ว
จนกระทั่งกลางดึกการต่อสู้สิ้นสุดลงชั่วคราว
หัวหน้าราชองค
