ีวิตอยู่คงยากที่จะแน่ใจว่าจะได้นั่งตำแหน่งนั้นหรือไม่ ถือว่าพี่รองช่วยเจ้าแล้วกัน!”
สีหน้าของหัวหน้าราชองครักษ์ทหารเปลี่ยนไปเขาตะโกนขึ้นว่า “พวกท่านส่งคนไปสังหารฝ่าบาทหรือ”
องค์ชายรองอธิบายอย่างดูถูกเขารู้สึกยินดีสามส่วน แต่อีกเจ็ดส่วนก็รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ทำ
เหตุใดเขาถึงขาดคนนะเหลืออีกแค่นิดเดียวก็จะประสบความสำเร็จแล้ว กลายเป็นตัวเองทำแทนน้องสามช่างลำบากเสียเปล่าจริงๆ คนโง่เช่นนี้ได้กลายเป็นใหญ่ในแคว้นต้าฉี เขาไม่ยินดีจริงๆ!
หัวหน้าราชองครักษ์ทหารรีบหันไปหาอันอ๋อง “ท่านอ๋อง!”
อันอ๋องเองก็ตกใจมากเขาเพิ่งถูกหยางชูดึงออกมาจากทางลับ สมองยังรู้สึกสับสนอยู่จะไปคิดมากมายเช่นนั้นได้อย่างไร
“ท่านแม่ทัพไม่ต้องกังวลไป” หยางชูพูดขึ้นในเวลาอันสมควรพอดี “ท่านอาสามได้คาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้จึงได้มีการเตรียมตัวฝ่าบาทจะต้องปลอดภัย”
เขาชำเลืองมองไปยังองค์ชายรอง “ท่านอารองวางใจได้ ฝ่าบาทเป็นคนโชคดีจะไม่ตายต่อหน้าท่านอย่างแน่นอน”
สีหน้าขององค์ชายรองเปลี่ยนไปเล็กน้อยเขากำลังจะพูด แต่ก็มีรายงานจากด้านนอกเสียก่อน “ท่านอ๋อง! กองทัพซิ่งโจวมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ ใต้เท้าเจี่ยง และแม่ทัพเว่ยต้องการเข้าเฝ้า!”
……………
