ด้ มันทำให้เขาอดคิดเรื่องที่เยวี่ยอ๋องกลับมาเมืองหลวงไม่ได้
ในตอนนั้นชื่อเสียงของเยวี่ยอ๋องได้แผ่ขยายไปทั่วหล้า ว่ากันว่าเขามีส่วนในการสนับสนุนอย่างมากในสงครามที่ซีเป่ย หากไม่มีเขาคงไม่ได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่นั้น
ฉื่อฉวินไม่เห็นด้วยเขาในฐานะที่เป็นแม่ทัพก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในกองทัพ ความดีความชอบไม่เคยรายงานตามความเป็นจริงอยู่แล้ว ต้องมีการแจกจ่ายให้ทุกคน เกรงว่าจงซู่คงเห็นแก่หน้าเขาจึงได้จงใจยกความดีความชอบลำดับแรกให้เขาไป
หลังจากที่หยางชูกลับมาเมืองหลวงเขาก็กลับมาใช้ชีวิตเสเพลแบบเดิมอีกครั้ง นอกจากไปเที่ยวเล่นกับอันอ๋องก็มัวแต่คิดถึงสตรีที่เขาจะแต่งงานด้วย
ผู้คนชื่นชมเขาเพราะชัยชนะที่ซีเป่ยเมื่อมองข้ามเรื่องนี้ไปก็คิดว่าเขาอาศัยความดีความชอบนี้ในการกลับคืนสู่ราชวงศ์ แต่ตอนนี้ฉื่อฉวินเชื่อแล้ว หากไม่ได้เป็นคนที่จมอยู่ในทะเลเลือดคงไม่มีท่าทีเช่นนี้
จู่ๆ พวกเขาก็รู้สึกว่าตนเองประมาทอย่างใหญ่หลวง
“ปกป้ององค์ชาย!” ฉื่อฉวินโพล่งออกมา
“ขอรับ!” กลุ่มทหารรีบก้าวไปข้างหน้าทันทีตั้งท่าป้องกันแล้วหันกระบี่ไปที่หยางชู
สีหน้าของอาจารย์หงดูไม่ได้เขาอารมณ์เสียจนอยากจะพุ่งชนกำแพง
ไม่ใช่ ‘จับเขาไว้’ แต
