หลังจากนั้นไม่นานทหารหนุ่มหลายคนที่องค์ชายรองซื้อตัวมาก็ได้กลับมารายงานการปฏิบัติภารกิจ พวกเขาใช้นามของผู้บังคับบัญชาแบกน้ำปลอบขวัญทหารรักษาพระองค์ที่กำลังปฏิบัติหน้าที่
ในคืนที่หิมะตกมองดูน้ำร้อนที่เดือดปุดๆ เหล่าทหารที่แข็งใกล้ตายผู้ใดเล่าจะคิดว่าทหารเหล่านี้ที่อยู่ในกองทหารรักษาพระองค์เช่นเดียวกันกับพวกเขากำลังปิดบังเจตนาชั่วร้ายอยู่ เป็นผลให้เหล่าทหารที่ดื่มมันเข้าไปถูกวางยา ตำแหน่งสำคัญหลายหน้าที่ถูกแทนที่ทันที
องค์ชายรองที่ได้รับข่าวก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก และมีความมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้พระราชวังอยู่ในมือของเขาแล้ว ทุกอย่างสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่งขอเพียงจับตัวอันอ๋องได้…
“องค์ชาย ทุกอย่างยังไม่สายเกินไปเราต้องรีบดำเนินการแล้ว” อาจารย์หงลดเสียงลง “พวกเรายังมีหลายสิ่งที่ต้องทำจำเป็นต้องวางรากฐานให้มั่นคงก่อนรุ่งสาง”
องค์ชายรองพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“ไป!” กลุ่มคนรีบไปที่ท้องพระโรงท่ามกลางหิมะ
ทหารหน้าท้องพระโรงเห็นกองทหารรักษาพระองค์กลุ่มหนึ่งเข้ามาใกล้ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีจึงรีบล้อมพวกเขาไว้
“พวกท่านเป็นผู้ใด อยู่หน้าท้องพระโรงยังไม่รีบลงจากหลังม้าอีก!”
ไม่มีผู้ใดตอบ มีเพียงองค์ชายรองเท่า
