ายพี่สะใภ้ และหลานของท่านเด็ดขาด!”
เสี่ยวช่ายเองก็พูดว่า “ใช่ ข้ายังมีแม่ที่ต้องเลี้ยงดูต้องมีชีวิตกลับไปให้ได้!”
หนีจุ้นตบพวกเขา “น้องรัก ข้าจะเก็บพวกเจ้าไว้ในใจตลอดไป!”
“อื้อๆ!” ในขณะที่เหล่าพี่น้องแสดงความรักใคร่ต่อกัน ผู้บัญชาการโกรธมากจนอยากจะฆ่าพวกเขา
หนีจุ้นลุกขึ้นตบมือปัดฝุ่นแล้วพูดกับผู้บัญชาการว่า “ท่านแม่ทัพ ข้าไม่ต้องการทำร้ายท่านเพียงแต่เวลาล่าช้าไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ท่านรู้สึกไม่เป็นธรรมสักครู่เดี๋ยววันรุ่งขึ้นทุกอ อย่างก็จะดีเอง” พูดจบเขาก็เรียกใครบางคนเข้ามา
ทหารทั้งสามที่เฝ้าอยู่ด้านนอกเข้ามาดู และมองหน้ากัน
นี่มันเกิดอะไรขึ้น กบฏหรือ
หนีจุ้นพูดด้วยสีหน้าปกติ “หลิวต้า หลิวเอ้อร์ จัดการคนเรียบร้อยหรือยัง”
เขาหมายถึงทหารข้างกายผู้บัญชาการ
หลิวต้าตอบกลับว่า “เรียนผู้ตรวจการทั้งหมดถูกมอมสุรา และจัดการมัดเรียบร้อยแล้วขอรับ”
หนีจุ้นพยักหน้า “พวกเจ้าอยู่เฝ้าท่านแม่ทัพจำไว้ว่าต้องเฝ้าอย่างใกล้ชิดห้ามคลาดสายตา อย่าปล่อยให้ท่านแม่ทัพก่อเรื่อง”
คำพูดนี้มีอยู่สองความหมาย หนึ่งคือการปกป้องความปลอ
