้ใดเกี่ยวข้องกับองค์ชายรองหรือไม่”
คำถามนี้ทำให้ทุกคนสับสน แต่ก็มีบางคนที่แววตาเป็นประกายวาบจริงๆ
เมื่อไม่รู้เจตนาของเขาที่ถามคำถามนี้จึงไม่มีผู้ใดตอบ
เจี่ยงเหวินเฟิงพูดต่อว่า “ทุกท่านไม่ต้องกังวลไป ที่ข้าถามคำถามนี้ไม่ได้คิดจะชำระบัญชี พวกท่านมาถึงที่นี่ได้หมายความว่ายังไม่ได้รับข่าวซึ่งหมายความว่าไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกับองค์ชายรอง” ดวงตาหลายคู่นั้นหรี่ลงอย่างสบายใจขึ้นเล็กน้อย แต่ก็มีข้อสงสัยมากขึ้น
“ใต้เท้าเจี่ยง จู่ๆ ท่านพูดเช่นนี้ หรือว่าองค์ชายรอง…”
เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้า “ตอนนี้องค์ชายรองออกจากจวน และเข้าวังไปแล้ว”
เกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที องค์ชายรองถูกกักบริเวณ และฮ่องเต้ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงแล้วจะมีคำสั่งเรียกเข้าวังได้อย่างไร นั่นหมายความว่าเขาเข้าวังไปเพื่อ…
“เรื่องใหญ่เช่นนี้ต้องเกิดการนองเลือดแน่ และเพื่อให้ทุกท่านผ่านพ้นภัยพิบัติครั้งนี้ได้อย่างปลอดภัย ข้าจะพาพวกท่านไปยังสถานที่ที่ปลอดภัย ตอนนี้เข้าใจแล้วหรือไม่”
…………….
