ทำให้ดีที่สุดเพื่อสิ่งนี้”
ฟู่จินยิ้ม “แม่ทัพตี๋มีคุณธรรมสูงส่งเทียมฟ้าจริงๆ”
ตี๋ฝานฝืนยิ้ม และกระตุกสายบังเหียน “ไปกันเถอะ!”
เขาคิดว่าสิ่งที่ฟู่จินพูดนั้นสมเหตุสมผลพวกแม่ทัพแนวหน้าอ้างว่าได้รับคำสั่งจากฝ่าบาท แต่ผู้บัญชาการไม่ปรากฏกาย ทหารระดับล่างจะสงสัยได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นหากพูดถึงมิตรภาพค ความจริงที่ว่าพวกเขาคลุกคลีอยู่กับทหารระดับล่างก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตอนนี้ไม่มีเวลาที่จะเกลี้ยกล่อมผู้บัญชาการแล้ว ค่ายเสวียนอู่เคลื่อนไหวแล้วหากจะหยุดยั้งต้องรีบส่งกองทัพไปทันที!
…………..
ทางเจี่ยงเหวินเฟิงเองก็ยุ่งเช่นกัน
หลังจากที่ฟู่จินพาตี๋ฝานออกไปเขาก็ส่งคนออกไปเจรจากับเหล่าอ๋อง โหวและขุนนางคนสำคัญ
ใต้เท้าเจี่ยงเป็นคนมีหน้ามีตามากจนกระทั่งกลางดึกมีคนมาถึงที่ว่าการไม่ขาดสาย คนที่เข้าใจเจตนาของเขาล้วนแต่เป็นคนฉลาด เมื่อเข้าไปในที่ว่าการแล้วเห็นคนมากมายเช่นนี้ก็ยิ่งไม่ สบายใจ
เมื่อเจี่ยงเหวินเฟิงเข้ามาเหล่าอ๋อง โหว และขุนนางใหญ่คนอื่นๆ ก็รีบเข้าไปหา
“ใต้เท้าเจี่ยง นี่มัน