ู่กับพวกเราเพราะเป้าหมายทับซ้อนกัน ด้วยความสัตย์จริงเดิมทีข้าไม่ต้องการให้เขาเดินไปในเส้นทางนี้ก็ได้แต่หวังว่าสักวันเขาจะคิดออก และจากไปกับข้า แต่เมื่อความจริงมาอยู่ตรงหน้า ข้าไม่สามารถปฏิเสธความพยายามของเขาได้แล้วก็ไม่สามารถละเลยความจริงที่ว่าเขาเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดได้”
เสวียนเฟยมองไปที่หอดูดาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ และไม่พูดอะไร
“เขาไม่เกี่ยวข้องอะไรกับท่าน ข้าไม่สามารถขอให้ท่านเชื่อใจเขามากกว่านี้ แต่ข้าหวังว่าท่านจะเห็นว่าเขาดีเพียงใด”
เสวียนเฟยยิ้ม “ท่านประทับใจในตัวเขาแล้ว”
หนิงซิวถอนหายใจ “ข้าเสียใจจริงๆ ที่ไม่ได้พาเขาจากไปในทันที แต่นี่เป็นทางเลือกของเขาเอง ในเมื่อเขาเรียกข้าว่าศิษย์พี่แล้วข้าจะทำอะไรได้นอกจากสนับสนุน”
เสวียนเฟยพยักหน้า “ท่านเป็นศิษย์พี่ที่ดี”
“แล้วท่านล่ะ” หนิงซิวจ้องมาที่เขา “จนถึงตอนนี้ท่านเชื่อในตัวเขาได้หรือไม่”
เสวียนเฟยยื่นมือออกมาเกล็ดหิมะลอยตกมาที่ฝ่ามือ และกลายเป็นน้ำอย่างรวดเร็ว
มันเยือกเย็น และใสมาก
“ได้ ข้ายอมรับ เขาทำได้ดีกว่าที่ข้าคิดไว้” เขายืนขึ้น “เมื่อเป็นเช่นนั้นข้าจะให้โอกาสเขา หากเขาทำได้หลังจากนี้เป็นต้นไปข้าจะเชื่อฟังแต่เขาเท่านั้น
