วี่พ่นลมหายใจ และมองดูเขาที่นั่งลงข้างกายแล้วทานอาหารอย่างมีความสุขไม่รู้ว่าควรจะหมดกำลังใจหรือรู้สึกยินดีดี
หลานชายของเขาค่อนข้างโง่มีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจหลังจากสั่งสอนมาหลายปี แต่ไม่สามารถปล่อยให้เขารับผิดชอบด้านหนึ่งคนเดียวได้ แต่เขาเป็นคนกล้าเพราะในเวลานี้ยังสามารถทานอาหารไ ได้
ช่างเถอะเป็นคนก็ต้องทาน ในเมื่อไปไหนไม่ได้เช่นนั้นก็ทานให้อิ่มก่อนแล้วค่อยว่ากัน
…………
ผู้อาวุโสกัวผู้ซึ่งมีแผนอยู่เต็มหัวประมาทเลินเล่อจนถูกทหารยามคุมขัง แต่ใต้เท้าเจี่ยงผู้มั่นคงซื่อตรงได้รับข้อความตั้งแต่เช้าแล้วตอนนี้คงกำลังยุ่งอยู่
เมืองหลวงทั้งหมดอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขาตอนนี้หิมะตกหนักจนเป็นหายนะทุกคนต่างคิดว่าเขากำลังยุ่งอยู่ จึงไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าเขากำลังควบคุมการเคลื่อนไหวทั้งหมดในเมืองหลวงอย่ างเงียบๆ
ช่วงบ่ายเขาเรียกเหลยหงมาสั่งการในที่ลับตาคน “เจ้ารีบไปที่ซิ่งโจวแล้วมอบสิ่งนี้ให้กับผู้บัญชาการกองพลทหารรักษาพระองค์เว่ยเหิงให้เขารีบส่งทหารมาที่เมืองหลวงต้องเดินทางมาถึง
