ขาทั้งสองคน เธอเก็บโทรศัพท์และเป็นคนแรกที่เดินไปข้างหน้า “เอาละ ไปกันได้แล้ว”
นกแซงแซวหางปลาผู้มีพลังจิตตัวนั้นบินไปด้านหน้าสุดอย่างไม่ลังเล และนำทางให้เฝ่ยไป๋ลู่ มันส่งเสียง “แคว้ก ๆ” อยู่หลายครั้ง
ในใจของเจียงชิงยิ่งรู้สึกขมขื่น
เขาสามารถสัมผัสได้ถึงท่าทางที่ให้ความใกล้ชิดอย่างคลุมเครือกับเฝ่ยไป๋ลู่ของนกแซงแซวหางปลา ทำให้เขารู้สึกไม่ยุติธรรมที่คนหรือสิ่งต่าง ๆ รอบตัวเขาต่างให้ความสำคัญกับเฝ่ยไป๋ลู่
เหมียวจื่ออั๋งส่งเสียงเฮอะ แล้วเดินตามไปอย่างวางมาด
หานเสียวเสี่ยวอยากพูดกับกานว่าง แต่กลับเห็นกานว่างตามเฝ่ยไป๋ลู่ไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ เธอปิดปากที่อ้าออกลง แล้วกลั้นหายใจตามคนกลุ่มใหญ่ไป
ทำไมทุกคนต้องเชื่อฟังเฝ่ยไป๋ลู่ด้วย!
……
[เฝ่ยไป๋ลู่กำลังไปเที่ยวใช่ไหม? ที่ไหนอะ วิวสวยมากเลย!]
[ป้ายถนนที่แวบผ่านไป บนนั้นเขียนว่า ‘หุบเขาชิงเซี่ย’ เป็นรีสอร์ทฤดูร้อนสไตล์เฉพาะกลุ่มข้าง ๆ เมืองเจียง น่าเสียดายที่บ้านฉันอยู่ไกล ไม่อย่างนั้นจะวางแผนไปหาคุณสตรีมเมอร์ให้ทำนายดวงชะตาให้]
[รีสอร์ทฤดูร้อนมีสไตล์เฉพาะกลุ่มเกินไปแล้วนะ ฉันค้นหาที่นี่ในไป๋ตู้และเสี่ยวลู่ชูไม่เจอเลย]
ก่อนหน้านี้เฝ่ยไป๋ลู่รับปากชาวเน็ตเอาไว้ว่าเธอจะเริ่มออกอากาศถ้ามีโอกาส
หลังออกจากภูเขาเสี่ยวเหวิน เธอจึงใช้โอกาสที่ภารกิจที่สองยังไม่เริ่มต้น เริ่มถ่ายทอดสดให้กับแฟนคลับของเธอ
ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดอยู่ที่หุบเขาชิงเซี่ย มีภูเขาและน้ำ
