ท้องฟ้า งดงามดั่งหยกขาว ดูบริสุทธิ์ และสวยงาม ภูเขาที่ทอดยาวเป็นลูก กคลื่น และป่าเขาล้วนเป็นสีขาว ลำธาร และภูเขาปกคลุมไปด้วยหิมะ ผืนฟ้าดินกว้างใหญ่ไพศาล
ไม่นานหลังจากนั้น ฮุ่ยเฟย และสนมระดับล่างอีกหลายคนที่มากับนางก็มาถึง ภายในห้องอบอุ่นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
เวินซิ่วอี๋เข้ามาคุยกับหมิงเวย “พี่สาว ไม่ได้พบท่านเสียหลายวัน ท่านทำอะไรบางหรือ”
หมิงเวยตอบ “ก็ไม่ได้ทำอะไร กินแล้วก็นอนทุกวันแล้วก็เรียนระบายสีกับกุ้ยเฟยเหนียงเหนียง”
เวินซิ่วอี๋รู้สึกอิจฉา “ทักษะการวาดภาพของกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงนั้นยอดเยี่ยม พี่สาวได้เรียนกับท่านช่างน่าอิจฉาจริง”
หมิงเวยยิ้มเยาะตนเอง “น่าเสียดายที่ข้าหัวไม่ดีเรียนตั้งนาน แต่สามารถแยกแยะได้เพียงไม่กี่สีเท่านั้น”
ในวันที่หิมะตก สิ่งฆ่าเวลาที่ดีที่สุดคือย่างเนื้อดื่มสุรา ฮ่องเต้ให้คนยกเนื้อสัตว์ป่ามา จากนั้นก็ให้นางในตั้งเตาถ่าน และย่างเนื้อ
เวินซิ่วอี๋ผูกแขนเสื้อ และย่างเนื้อให้ฮุ่ยเฟยด้วยตนเอง บรรดาเหม่ยเหริน[1]ต่างชมเชย และยกย่องเวินซิ่วอี๋ที่มีความกตัญญูจนฮุ่ยเฟยอารมณ์ดีเป็นอย่างมาก
จ้าวเหม่ยเหรินเห็นหมิงเวยนั่งอยู่ข้างกายเผยกุ้ยเฟย และทานเนื้อย่างอย่างเง
