าลึกๆ ด้วยความรู้สึกยากที่จะเชื่อ “พวกเขากล้าได้อย่างไร”
หมิงเวยพูดเสียงเบา “นี่เป็นการคาดเดาของพวกเราซึ่งอาจไม่ถูกต้องก็เป็นได้ แต่อาจารย์ฟู่เชื่อว่ามีความเป็นไปได้สูงมากเพราะฉะนั้นพวกเราควรระวังตัวเข้าไว้เพคะ”
เผยกุ้ยเฟยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “มันก็เป็นไปได้ หมากในมือองค์ชายรองมีไม่มาก ครึ่งปีมานี้อันอ๋องก็ทำตัวดีคงยิ่งทำให้เขารู้สึกเสียเปรียบ”
“เป็นเช่นนั้นเพคะ”
เผยกุ้ยเฟยกำลังสับสนนางคิดวุ่นวายไปหมด แต่ก็ได้ยินหมิงเวยถามนางว่า
“เหนียงเหนียง หากเป็นเช่นนั้นจริง ท่าน…หวังจะให้หม่อมฉันหยุดหรือไม่เพคะ”
เผยกุ้ยเฟยตกใจ และสับสน หากไม่หยุดยั้งเขาก็ตาย และตนจะได้หลุดพ้นจากความทุกข์นี้ แต่หากเป็นเช่นนั้นละก็…
เผยกุ้ยเฟยสับสนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะได้สติ “หยุดยั้งก่อน”
หมิงเวยจ้องมองนาง “ทำไมหรือเพคะ”
“ยังไม่ถึงเวลา” เผยกุ้ยเฟยพูดอย่างใจเย็น “พลังของพวกเจ้าส่วนใหญ่ซ่อน ตัวอยู่ในความมืด หากคิดจะจบเรื่องนี้ตอนนี้ยังยากเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นการปลงพระชนม์ฮ่องเต้ง่ายต่อการที่ ชื่อเสียงจะแปดเปื้อนถึงตอนนั้นคงพูดอะไรไม่ได้”
“แต่เหนียงเหนียง…หากว่าเขาตา
