ูเจ้าคะ คุณหนูเวินคิดจะทำอะไร เมื่อครู่กลิ่นอายของเสี่ยวไป๋รั่วไหลออกมาเล็กน้อย ข้าเห็นเปลือกตาของนางกระตุกแต่แสร้งทำเป็นไม่มีอะไ ไรเกิดขึ้นเจ้าค่ะ”
“หมายความว่านางเป็นคนที่สุดยอดมาก” หมิงเวยหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมือที่ถูกนางกุม จากนั้นก็ยกผ้าขึ้นมาดม “ไม่มีสีไม่มีกลิ่นสมแล้วที่เป็นวิชาลับของสำนักหมอผี”
ตัวฝูตกใจ “นางวางยาหรือเจ้าคะ”
“ก็แค่เกสรดอกไม้เล็กน้อย” หมิงเวยอธิบายเสียงเบา “ตอนแรกข้าคาดเดาที่มาของนางไม่ได้ แต่ตอนนี้ชัดเจนแล้ว”
ตัวฝูรู้สึกสับสน “นางเป็นผู้ใดหรือเจ้าคะ”
“เป็นคนจากสำนักหมอผี”
“สำนักหมอผีหรือเจ้าคะ”
หมิงเวยพยักหน้า “สำนักหมอผีมาจากเหยาหรือชุ่น[2] ซึ่งสืบทอดวิชาหมอผี หมอผีผู้ยิ่งใหญ่ในอดีตนั้นเชี่ยวชาญในการอัญเชิญวิญญาณ คำสาป ขับไล่วิญญาณชั่วร้าย และการอธิษฐานขอพร บูชาค คนไม่ต่างจากเทพเจ้า แต่หลังจากผ่านไปหลายพันปีการสืบทอดถูกตัดขาดหลายครั้ง และตอนนี้สิ่งเดียวที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้คือการใช้คาถาทำร้ายมนุษย์”
นางเขย่าผ้าเช็ดหน้าในมือ “เกสรดอกไม้นี้ใช้ควบคุมสัตว์พิษ
