อำนาจกลับมาอีกครั้ง ถ้าหากเขาไปถึงตำแหน่งนั้นจริงๆ เขาคง…
หัวใจของเขาเต้นแรงจนไม่สามารถระงับความคิดหลายอย่างที่ผุดขึ้นมาไม่ขาดสายได้จึงทำได้เพียงสงบสติอารมณ์ตัวเองด้วยการซักถามเท่านั้น
อาจารย์หงยิ้มบางและถาม “องค์ชายไม่กล้าคิดหรือ”
“ข้า…” องค์ชายรองระงับอาการหัวใจเต้นเร็ว และพยายามพูดอย่างใจเย็นว่า
“มันเป็นไปไม่ได้! ถึงเสด็จพ่อจะเสด็จไปประทับนอกวัง อำนาจทหารในเมืองหลวงก็ไม่ได้อยู่ในมือข้าแล้วข้าจะทำได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นพระราชวังอี๋ชุนอยู่ไม่ไกลจากเมืองหลวงแค่เพีย ยงวันเดียวเสด็จพ่อก็ทราบข่าวแล้ว”
เมื่อนึกถึงฮ่องเต้ องค์ชายรองก็เริ่มกลัว
อาจารย์หงกลับพูดว่า “องค์ชายทรงประเมินตนเองต่ำไปแล้วก่อนหน้านี้ท่านรวบรวมคนมีความสามารถมาไม่น้อยท่านยังไม่ได้ใช้ประโยชน์จากพวกเขาเลย!”
“แต่ว่า…”
องค์ชายรองรู้สึกสับสนก่อนหน้านี้เขาทำความรู้จักคนมามากมาย แต่คนที่เขาเลือกมาไม่ใช่ขุนนางอายุน้อย เป็นพวกคนที่ไม่สามารถเติมเต็มความปรารถนาของเขาได้ ฮ่องเต้ยังคงอยู่ในอำนาจ จเขาไม่ใช่รัชทายาท ขุนนางเก่าแก่พวกนั้
