นจะมายืนอยู่ข้างตนได้อย่างไร พูดได้ว่าเหล่าผู้อาวุโสทั้งเจ็ดในราชสำนักเขาไม่สามารถดึงมาเป็นพวกได้สักคน
อาจารย์หงกลับพูดด้วยรอยยิ้มว่า “องค์ชายเชื่อใจกระหม่อมหรือไม่ อีกไม่กี่วันฝ่าบาทจะเสด็จออกจากเมืองหลวงแล้วพวกเราไม่มีเวลาพอที่จะวางแผน”
เขาชะงักไปพักหนึ่งแล้วพูดต่อไปว่า “นอกจากนี้พวกเรายังได้ผลประโยชน์อยู่เหมือนเดิม ผู้ใดจะไปคิดว่าท่านจะกล้าตัดสินใจเรื่องนี้ เรียกว่าคาดไม่ถึงเลยทีเดียว!”
……………
สองสามวันต่อมาฮ่องเต้มีพระราชโองการเสด็จประพาสที่พระราชวังอี๋ชุน
ภายในวังหลัง กุ้ยเฟย และฮุ่ยเฟยเดินทางไปพร้อมกับฮ่องเต้ มีขุนนางคนสำคัญในราชสำนักติดตามเขาไปมากมาย และรับสั่งให้อันอ๋องอยู่เป็นตัวแทนว่าราชการ
เมื่อข่าวนี้กระจายออกไปก็มีจดหมายฉบับหนึ่งส่งมาที่จวนเยวี่ยอ๋อง
ในวันเดียวกันนั้นเองหยางชูเรียกให้หมิงเวยไปที่เสวียนตูกวัน
ในเวลากลางคืนพวกเขาได้พบกับฟู่จินซึ่งหลบซ่อนตัวอยู่หลังเขาเป็นเวลาหลายเดือน
“อาจารย์ฟู่” ตัวฝูเข้ามาต้อนรับเขานางรับเสื้อคลุมมาแขวนแล้วส่งผ้าขนหนูร้อนให้
ฟู่จินเช็ดหน้าเช็ดมือจากนั้นก็มานั่งจิบชาร้อนข้างกองไฟแล้วเอ่ยขึ้นว่า “ฤดูหนาวปีนี้หนาวเป็นพิเศษ ไม่แปลกใจที่ฝ่าบาทเสด็จไปประทับ
