ยงเรียบ “นับว่าเขายังมีมโนธรรมอยู่บ้าง”
พอคิดดูอีกทีเขาก็ถามขึ้นว่า “ช่วงนี้ลูกใหญ่ทำอะไร”
ว่านต้าเป่าตอบ “องค์ชายใหญ่เชิญเซียนจากเสวียนตูกวันมาประทานคำสอน ดูเหมือนว่าจะบำเพ็ญธรรมพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้เลิกคิ้ว และยิ้มเย้ยหยัน “เขาน่ะหรือบำเพ็ญธรรม”
“พ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้พูดเสียงเย็นชา “เช่นนั้นก็ปล่อยให้เขาบำเพ็ญธรรมไป จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้ตัวว่าตนเองทำอะไรผิดยังคิดจะเข้าลัทธินอกรีตอีก!” ว่านต้าเป่ายิ้มบางไม่พูดอะไร
แม้จะปลดออกจากตำแหน่งรัชทายาท แต่เขาก็เป็นองค์ชายไม่มีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นตามอำเภอใจ ฮ่องเต้ถามอีกสองคำถามแล้วก็ไม่ได้สนใจอีก จากนั้นทรงขึ้นรถม้าเดินทางไปยังตำหนักเชียนชิว ว
………..
องค์ชายรองกลับมาที่จวน “องค์ชาย ค่ำแล้วจะเสวยอาหารเย็นเลยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
องค์ชายรองโบกมือ “ผู้ใดจะไปทานลงไปเรียกอาจารย์หงมา”
องครักษ์ชะงัก “พ่ะย่ะค่ะ”
อาจารย์หงเป็นคนโปรดคนใหม่ขององค์ชายรอง ก่อนหน้านี้องค์ชายรองมีขุนนางที่ปรึกษาจำนวนมาก อาจารย์หงผู้นี้ไม่ได้เตะตาอะไรนัก แต่หลังจากองค์ชายรองโดนปลดออกจากตำแหน่งอ๋อง เหล
